adjectivethird-declension two-termination adjective
horrificābilis
horrificābilis (neuter horrificābile)
Classical[hɔr.rɪ.fɪˈkaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[or.ri.fiˈkaː.bi.lis]
Meaning
- two terminationhorrific (causing terror)
Nam étsi opertus squálitate est lúctuque horrificábili
For even though he is covered in filth and horrific mourningc. 280 CE, Accius, Tragoediae 226.4 (Nonius Marcellus)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | horrificābilis | horrificābilis | horrificābile |
| genitive | horrificābilis | horrificābilis | horrificābilis |
| dative | horrificābilī | horrificābilī | horrificābilī |
| accusative | horrificābilem | horrificābilem | horrificābile |
| ablative | horrificābilī | horrificābilī | horrificābilī |
| vocative | horrificābilis | horrificābilis | horrificābile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | horrificābilēs | horrificābilēs | horrificābilia |
| genitive | horrificābilium | horrificābilium | horrificābilium |
| dative | horrificābilibus | horrificābilibus | horrificābilibus |
| accusative | horrificābilīs horrificābilēs | horrificābilīs horrificābilēs | horrificābilia |
| ablative | horrificābilibus | horrificābilibus | horrificābilibus |
| vocative | horrificābilēs | horrificābilēs | horrificābilia |
horrĭfĭcābĭlis, e, adj. horrificus,
I. causing terror, horrific: luctus, Att. ap. Non. 226, 4 (Trag. Rel. v. 617 Rib.).
Origins
From horrificāre + -bilis.