LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

horribilis

horribilis (neuter horribile, comparative horribilior, superlative horribilissimus, adverb horribiliter)
Classical[hɔrˈrɪ.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[orˈriː.bi.lis]

Meaning

  1. two terminationhorrible, terrible, dreadful, fearful
    pars interior erat horribilisThe inside was horrible.2003, J. K. Rowling, translated by Peter Needham, Harrius Potter et Philosophi Lapis [Harry Potter and the Philosopher’s Stone] (Harry Potter; 1), London: Bloomsbury Publishing, →ISBN, page 34:

In the readers how our graded readers gloss it

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativehorribilishorribilishorribile
genitivehorribilishorribilishorribilis
dativehorribilīhorribilīhorribilī
accusativehorribilemhorribilemhorribile
ablativehorribilīhorribilīhorribilī
vocativehorribilishorribilishorribile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativehorribilēshorribilēshorribilia
genitivehorribiliumhorribiliumhorribilium
dativehorribilibushorribilibushorribilibus
accusativehorribilīs
horribilēs
horribilīs
horribilēs
horribilia
ablativehorribilibushorribilibushorribilibus
vocativehorribilēshorribilēshorribilia

horrĭbĭlis, e, adj. horreo,
I. terrible, fearful, dreadful, horrible (freq. and class.).
I. Lit.: quod hanc tam tetram, tam horribilem tamque infestam rei publicae pestem toties jam effugimus, Cic. Cat. 1, 5, 11: homini accidere nihil posse, quod sit horribile aut pertimescendum, id. Fam. 5, 21 fin.: species, * Caes. B. G. 7, 36, 2: spectaculum, Sall. J. 101, 11: sonitus, id. ib. 99, 2: di magni, horribilem et sacrum libellum! Cat. 14, 12: tempestas, Cic. Rep. 2, 6: formidines, id. Fin. 1, 19, 63: horribiles miserosque casus, id. de Or. 3, 3, 11: Mars (stella) rutilus horribilisque terris, id. Rep. 6, 17: illud vero fuit horribile, quod vereor, ne, etc., id. de Or. 1, 61, 258: horribile est causam capitis dicere, horribilius priore loco dicere, id. Quint. 31, 95.—
II. In colloquial lang., sometimes in a good sense, astonishing, amazing, tremendous: sed hoc τέρας (i. e. Cæsar) horribili vigilantia, celeritate, diligentia est, Cic. Att. 8, 9 fin.: uterque juravit, inter nos periturum esse tam horribile secretum, Petr. 21, 3.—Hence, adv.: horrĭbĭlĭter, amazingly; in a good sense: horribiliter scripsisti hanc orationem, M. Aurel. ap. Front. Ep. 2, 6 Mai.; August. Civ. Dei, 1, 8 fin.

Origins

Proto-Indo-European *ǵʰers-der. Proto-Indo-European *ǵʰr̥s-éh₁-(ye)-ti Proto-Italic *horzēō Latin horreō Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin horribilis From horreō (“to stand on end, move shakily”) + -bilis.

Descendants
  • Catalanhorrible
  • Englishhorrible
  • Frenchhorrible
  • Italianorribile
  • Portuguesehorrível
  • Romanianoribil
  • Spanishhorrible
  • Asturianhorrible
  • Dutchhorribile auditu
  • Galicianhorrible

In English words that came into English from horribilis

  • horriblehorribilis

Quick answers

What does horribilis mean in Latin?
horribilis, a adjective, means “horrible, terrible, dreadful, fearful”.
How do you pronounce horribilis?
In classical Latin, [hɔrˈrɪ.bɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [orˈriː.bi.lis].