LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

honōrificō

honōrificō (present infinitive honōrificāre, perfect active honōrificāvī, supine honōrificātum)
Classical[hɔ.noːˈrɪ.fɪ.koː]Ecclesiastical[o.noˈriː.fi.ko]

Meaning

  1. to honour

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.honōrificōhonōrificābamhonōrificābōhonōrificāvīhonōrificāveramhonōrificāverō
honōrificārō
2nd sg.honōrificāshonōrificābāshonōrificābishonōrificāvistī
honōrificāstī
honōrificāverās
honōrificārās
honōrificāveris
3rd sg.honōrificathonōrificābathonōrificābithonōrificāvithonōrificāverat
honōrificārat
honōrificāverit
honōrificārit
1st pl.honōrificāmushonōrificābāmushonōrificābimushonōrificāvimushonōrificāverāmushonōrificāverimus
honōrificārimus
2nd pl.honōrificātishonōrificābātishonōrificābitishonōrificāvistis
honōrificāstis
honōrificāverātis
honōrificārātis
honōrificāveritis
honōrificāritis
3rd pl.honōrificanthonōrificābanthonōrificābunthonōrificāvērunt
honōrificāvēre, honōrificārunt
honōrificāverant
honōrificārant
honōrificāverint
honōrificārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.honōrificemhonōrificāremhonōrificāverim
honōrificārim
honōrificāvissem
honōrificāssem
2nd sg.honōrificēshonōrificārēshonōrificāverīshonōrificāvissēs
honōrificāssēs
3rd sg.honōrificethonōrificārethonōrificāverit
honōrificārit
honōrificāvisset
honōrificāsset
1st pl.honōrificēmushonōrificārēmushonōrificāverīmus
honōrificārīmus
honōrificāvissēmus
honōrificāssēmus
2nd pl.honōrificētishonōrificārētishonōrificāverītis
honōrificārītis
honōrificāvissētis
honōrificāssētis
3rd pl.honōrificenthonōrificārenthonōrificāverint
honōrificārint
honōrificāvissent
honōrificāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.honōrificorhonōrificābarhonōrificābor
2nd sg.honōrificāris
honōrificāre
honōrificābāris
honōrificābāre
honōrificāberis
honōrificābere
3rd sg.honōrificāturhonōrificābāturhonōrificābitur
1st pl.honōrificāmurhonōrificābāmurhonōrificābimur
2nd pl.honōrificāminīhonōrificābāminīhonōrificābiminī
3rd pl.honōrificanturhonōrificābanturhonōrificābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.honōrificerhonōrificārer
2nd sg.honōrificēris
honōrificēre
honōrificārēris
honōrificārēre
3rd sg.honōrificēturhonōrificārētur
1st pl.honōrificēmurhonōrificārēmur
2nd pl.honōrificēminīhonōrificārēminī
3rd pl.honōrificenturhonōrificārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.honōrificāhonōrificāre
pres. 2nd pl.honōrificātehonōrificāminī
fut. 2nd sg.honōrificātōhonōrificātor
fut. 3rd sg.honōrificātōhonōrificātor
fut. 2nd pl.honōrificātōte—
fut. 3rd pl.honōrificantōhonōrificantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivehonōrificārehonōrificārī
perfect infinitivehonōrificāvisse
honōrificāsse
honōrificātum esse
future infinitivehonōrificātūrum essehonōrificātum īrī
present participlehonōrificāns—
perfect participle—honōrificātus
honōrificāta, honōrificātā, honōrificātae, honōrificātam, honōrificātārum, honōrificātās, honōrificātī, honōrificātōrum, honōrificātōs
future participlehonōrificātūrus
honōrificātūra, honōrificātūrā, honōrificātūrae, honōrificātūram, honōrificātūrārum, honōrificātūrās, honōrificātūre, honōrificātūrī, honōrificātūrīs, honōrificātūrō, honōrificātūrōrum, honōrificātūrōs, honōrificātūrum
honōrificandus
honōrificanda, honōrificandā, honōrificandae, honōrificandam, honōrificandārum, honōrificandās, honōrificande, honōrificandīs, honōrificandōrum, honōrificandōs
gerundhonōrificandī, honōrificandō, honōrificandumsupinehonōrificātum, honōrificātū

hŏnōrĭfĭco, āvi, ātum, 1, v. a. id.,
I. to do honor to, to honor (eccl. Lat.): regem magnum, Lact. 7, 24 fin.: Deum, id. Ira D. 23: Salvatorem, Aug. Ep. 119.

Origins

Proto-Indo-European *dʰeh₁-der. Proto-Italic *θakos Proto-Italic *-fakos Latin -ficus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin -ficō Latin honōrificō From honor + -ficō.

Quick answers

What does honōrificō mean in Latin?
honōrificō, a verb, means “to honour”.
What are the principal parts of honōrificō?
honōrificō, honōrificāre, honōrificāvī, honōrificātum (first conjugation).
How do you pronounce honōrificō?
In classical Latin, [hɔ.noːˈrɪ.fɪ.koː]; in ecclesiastical (church) Latin, [o.noˈriː.fi.ko].