verbfirst conjugation
honōrificō
honōrificō (present infinitive honōrificāre, perfect active honōrificāvī, supine honōrificātum)
Classical[hɔ.noːˈrɪ.fɪ.koː]Ecclesiastical[o.noˈriː.fi.ko]
Meaning
- to honour
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | honōrificō | honōrificābam | honōrificābō | honōrificāvī | honōrificāveram | honōrificāverō honōrificārō |
| 2nd sg. | honōrificās | honōrificābās | honōrificābis | honōrificāvistī honōrificāstī | honōrificāverās honōrificārās | honōrificāveris |
| 3rd sg. | honōrificat | honōrificābat | honōrificābit | honōrificāvit | honōrificāverat honōrificārat | honōrificāverit honōrificārit |
| 1st pl. | honōrificāmus | honōrificābāmus | honōrificābimus | honōrificāvimus | honōrificāverāmus | honōrificāverimus honōrificārimus |
| 2nd pl. | honōrificātis | honōrificābātis | honōrificābitis | honōrificāvistis honōrificāstis | honōrificāverātis honōrificārātis | honōrificāveritis honōrificāritis |
| 3rd pl. | honōrificant | honōrificābant | honōrificābunt | honōrificāvērunt honōrificāvēre, honōrificārunt | honōrificāverant honōrificārant | honōrificāverint honōrificārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | honōrificem | honōrificārem | honōrificāverim honōrificārim | honōrificāvissem honōrificāssem |
| 2nd sg. | honōrificēs | honōrificārēs | honōrificāverīs | honōrificāvissēs honōrificāssēs |
| 3rd sg. | honōrificet | honōrificāret | honōrificāverit honōrificārit | honōrificāvisset honōrificāsset |
| 1st pl. | honōrificēmus | honōrificārēmus | honōrificāverīmus honōrificārīmus | honōrificāvissēmus honōrificāssēmus |
| 2nd pl. | honōrificētis | honōrificārētis | honōrificāverītis honōrificārītis | honōrificāvissētis honōrificāssētis |
| 3rd pl. | honōrificent | honōrificārent | honōrificāverint honōrificārint | honōrificāvissent honōrificāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | honōrificor | honōrificābar | honōrificābor |
| 2nd sg. | honōrificāris honōrificāre | honōrificābāris honōrificābāre | honōrificāberis honōrificābere |
| 3rd sg. | honōrificātur | honōrificābātur | honōrificābitur |
| 1st pl. | honōrificāmur | honōrificābāmur | honōrificābimur |
| 2nd pl. | honōrificāminī | honōrificābāminī | honōrificābiminī |
| 3rd pl. | honōrificantur | honōrificābantur | honōrificābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | honōrificer | honōrificārer |
| 2nd sg. | honōrificēris honōrificēre | honōrificārēris honōrificārēre |
| 3rd sg. | honōrificētur | honōrificārētur |
| 1st pl. | honōrificēmur | honōrificārēmur |
| 2nd pl. | honōrificēminī | honōrificārēminī |
| 3rd pl. | honōrificentur | honōrificārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | honōrificā | honōrificāre |
| pres. 2nd pl. | honōrificāte | honōrificāminī |
| fut. 2nd sg. | honōrificātō | honōrificātor |
| fut. 3rd sg. | honōrificātō | honōrificātor |
| fut. 2nd pl. | honōrificātōte | — |
| fut. 3rd pl. | honōrificantō | honōrificantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | honōrificāre | honōrificārī |
| perfect infinitive | honōrificāvisse honōrificāsse | honōrificātum esse |
| future infinitive | honōrificātūrum esse | honōrificātum īrī |
| present participle | honōrificāns | — |
| perfect participle | — | honōrificātus honōrificāta, honōrificātā, honōrificātae, honōrificātam, honōrificātārum, honōrificātās, honōrificātī, honōrificātōrum, honōrificātōs |
| future participle | honōrificātūrus honōrificātūra, honōrificātūrā, honōrificātūrae, honōrificātūram, honōrificātūrārum, honōrificātūrās, honōrificātūre, honōrificātūrī, honōrificātūrīs, honōrificātūrō, honōrificātūrōrum, honōrificātūrōs, honōrificātūrum | honōrificandus honōrificanda, honōrificandā, honōrificandae, honōrificandam, honōrificandārum, honōrificandās, honōrificande, honōrificandīs, honōrificandōrum, honōrificandōs |
gerundhonōrificandī, honōrificandō, honōrificandumsupinehonōrificātum, honōrificātū
hŏnōrĭfĭco, āvi, ātum, 1, v. a. id.,
I. to do honor to, to honor (eccl. Lat.):
regem magnum, Lact. 7, 24 fin.: Deum, id. Ira D. 23: Salvatorem, Aug. Ep. 119.Origins
Proto-Indo-European *dʰeh₁-der. Proto-Italic *θakos Proto-Italic *-fakos Latin -ficus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin -ficō Latin honōrificō From honor + -ficō.