noun · femininefirst declension
historia
historia f (genitive historiae)
Classical[hɪsˈtɔ.ri.a]Ecclesiastical[isˈtɔː.ri.a]
Mille Verba core vocabulary
Meaning
- femininea history
Tentamen Introductionis in Historiam Doctrinae Logicae de Ideis
An Essay Introducing the History of the Logical Doctrine of Ideas1719, Johann Jakob Brucker, (Please provide the book title or journal name): - femininean account
- femininea story
- EnglandMedieval Latinfemininea narrative illustration, frieze or inscription (esp. on a wall)
- EnglandMedieval Latinfeminineupper level, storey (esp. of a church, where a frieze would often appear); (later) a window level
clāra historia
a clerestory
Latīnē defined in Latin in our graded readers
quod vērē factum est, scrīptum; historia rēs vērās nārrat.historia -ae f — in Mille Verba, Artēs et Litterae
rēs vērē gesta, nōn fictahistoria -ae (f) — in Metamorphoses I, ch. 24
Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Annales · Historiæ
Annales means a comprehensive historical work, principally and especially a history of former ages, composed from documents, like Livy and Tacitus; historiæ, particularly a work on the history of the times in which the author himself has lived, as Sallust and Tacitus.
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | historia | historiae |
| genitive | historiae | historiārum |
| dative | historiae | historiīs |
| accusative | historiam | historiās |
| ablative | historiā | historiīs |
| vocative | historia | historiae |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- historia
- history (as a science).
- historiae, rerum fides
- historic truth.
- historiam (-as) scribere
- to write a history.
- homo in historia diligens
- a conscientious historian.
- fabulae, historia fabularis
- mythology.
- res historiae fide comprobata
- an acknowledged historical fact.
- narrare aliquid ad fidem historiae
- to give a veracious and historic account of a thing.
- historiae prodiderunt (without nobis)
- history has handed down to us.
4 more phrases
- historia Romana or rerum Romanarum historia
- Roman history (i.e. the exposition, representation of it by writers).
- ad historiam (scribendam) se conferre or se applicare
- to devote oneself to writing history.
- evolvere historias, litterarum (veterum annalium) monumenta
- to study historical records, read history.
- exempla petere, repetere a rerum gestarum memoria or historiarum (annalium, rerum gestarum) monumentis
- to borrow instances from history.
histŏrĭa, ae, f., = ἱστορία,
I. a narrative of past events, history (syn.: annales, fasti).
I. Lit.:
historia testis temporum, lux veritatis, vita memoriae, magistra vitae, nuntia vetustatis, qua voce alia nisi oratoris immortalitati commendatur? Cic. de Or. 2, 9, 36: erat enim historia (initio) nihil aliud nisi annalium confectio, etc., id. ib. 2, 12, 51 sq.; cf. id. Leg. 1, 2, 5 sq.; Gell. 5, 18; Plin. Ep. 5, 8; v. the art. annalis: videtisne, quantum munds sit oratoris historia? ... Nam quis nescit, primam esse historiae legem, ne quid falsi dicere audeat? deinde ne quid veri non audeat? ne qua suspicio gratiae sit in scribendo? ne qua simultatis? etc., Cic. de Or. 2, 15, 62 sq.: huic generi historia finitima est, in qua et narratur ornate et regio saepe aut pugna describitur: interponuntur etiam contiones et hortationes, sed in his tracta quaedam et fluens expetitur, non haec contorta et acris oratio, id. Or. 20, 66: nihil est in historia pura et illustri brevitate dulcius, id. Brut. 75, 262: Italici belli et civilis historia, id. Fam. 5, 12, 2; id. Leg. 1, 2, 5: historia nec institui potest nisi praeparato otio, nec exiguo tempore absolvi, id. ib. 1, 3, 9: apud Herodotum, patrem historiae, id. ib. 1, 1, 5: hic (Sallustius) historiae major est auctor, Quint. 2, 5, 19: obscura est historia Romana, Cic. Rep. 2, 18; cf.: cum historiae cuidam tamquam vanae repugnaret, Quint. 1, 8, 20: si historiae lectione discipulos instruxerit, id. 2, 5, 1: res memoranda novis annalibus atque recenti historia, Juv. 2, 103: quidquid Graecia mendax audet in historia, id. 10, 175: auctor historiae Graecae gravissimus, Gell. 1, 11 init.: Sabinus, secutus quosdam historiae scriptores, dicit, etc., id. 7, 7, 8: certus Romanae Historiae auctor, Val. Max. 1, 7, 6.— Prov.: historiam scribere, to inform one's self accurately of any thing, to see a thing for one's self: in scirpo nodum quaeris: quin nos hinc domum Redimus, nisi si historiam scripturi sumus? Plaut. Men. 2, 1, 23.—In plur.: simiae improbitatem historiis Graecis mandatam esse demiror, Cic. Div. 2, 32, 69: concessum est rhetoribus ementiri in historiis, id. Brut. 11, 42: nihil in historiis supra Pontificum annales haberemus, Quint. 10, 2, 7; 12, 4, 1: historiarum scriptor, id. 3, 8, 49; so, scriptores, Juv. 7, 98: non orationes modo, sed etiam historias legere, Quint. 3, 8, 67; cf. id. 2, 18, 5: tuque pedestribus Dices historiis proelia Caesaris, Hor. C. 2, 12, 10.—II. Transf., in gen.. a narrative, account, tale, story.
A. In abstr.:
historiam veterem atque antiquam haec mea senectus sustinet, Plaut. Trin. 2, 2, 100: si quid in ea epistula fuit historia dignum, scribe quam primum, ne ignoremus, Cic. Att. 2, 8, 1: et quia narrationum tres accepimus species: fabulam ... argumentum ... historiam, in qua est gestae rei expositio, etc., Quint. 2, 4, 2: maxima de nihilo nascitur historia, Prop. 2, 1, 16: hactenus historiae: nunc ad tua devehar astra, id. 4 (5), 1, 119; cf.: satis historiarum est, Plaut. Bacch. 1, 2, 50: amarae, Hor. S. 1, 3, 89; id. C. 3, 7, 20; Ov. Am. 2, 4, 44.—Hence: Naturalis Historia, the title of the encyclopœdical work of Pliny the Elder.—Historia, a surname of C. Julius Hyginus, Suet. Gramm. 20.—* B. Concr., a subject of discourse:
tu quoque uti fieres nobilis historia, Prop. 1, 15, 24.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
historia ae, f
, ἱστορία, a narrative of past events, history: historia testis temporum: historiam scribere: belli: illorum temporum, S.: Romana: quidquid Graecia mendax Audet in historiā, Iu.: ementiri in historiis: pedestribus Dices historiis proelia Caesaris, H.—A narrative, account, report: alqd historiā dignum: peccare docentes historiae, H.—A theme of story: nobilis, Pr.
Origins
Borrowed from Ancient Greek ἱστορία (historía, “learning through research, narration of what is learned”), from ἱστορέω (historéō, “to learn through research, to inquire”), from ἵστωρ (hístōr, “the one who knows, the expert, the judge”).
Descendants
- Catalanhistòria
- Englishstorey
- Frenchhistoirefrom Old French estoire
- Frenchhîtoirefrom Old French estoire
- GermanHistorie
- Italianstoriafrom Old Italian istoria
- Occitanistòria
- Portuguesehistória
- Romanianistorie
- Spanishhistoria
In English words that came into English from historia
- historyhistoria
- storyhistoria
- historicalhistoricus
- historianhistoria
- storeyhistoria
- historichistoricus
- historicityhistoricus
- historiasterhistoriaster
- historiolahistoriola