LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininefirst declension

historia

historia f (genitive historiae)
Classical[hɪsˈtɔ.ri.a]Ecclesiastical[isˈtɔː.ri.a]
Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. femininea history
    Tentamen Introductionis in Historiam Doctrinae Logicae de IdeisAn Essay Introducing the History of the Logical Doctrine of Ideas1719, Johann Jakob Brucker, (Please provide the book title or journal name):
  2. femininean account
  3. femininea story
  4. EnglandMedieval Latinfemininea narrative illustration, frieze or inscription (esp. on a wall)
  5. EnglandMedieval Latinfeminineupper level, storey (esp. of a church, where a frieze would often appear); (later) a window level
    clāra historiaa clerestory

Latīnē defined in Latin in our graded readers

quod vērē factum est, scrīptum; historia rēs vērās nārrat.
historia -ae f — in Mille Verba, Artēs et Litterae
rēs vērē gesta, nōn ficta
historia -ae (f) — in Metamorphoses I, ch. 24

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Annales · Historiæ

Annales means a comprehensive historical work, principally and especially a history of former ages, composed from documents, like Livy and Tacitus; historiæ, particularly a work on the history of the times in which the author himself has lived, as Sallust and Tacitus.

Declension

declension
formsingularplural
nominativehistoriahistoriae
genitivehistoriaehistoriārum
dativehistoriaehistoriīs
accusativehistoriamhistoriās
ablativehistoriāhistoriīs
vocativehistoriahistoriae

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

historia
history (as a science).
historiae, rerum fides
historic truth.
historiam (-as) scribere
to write a history.
homo in historia diligens
a conscientious historian.
fabulae, historia fabularis
mythology.
res historiae fide comprobata
an acknowledged historical fact.
narrare aliquid ad fidem historiae
to give a veracious and historic account of a thing.
historiae prodiderunt (without nobis)
history has handed down to us.
4 more phrases
historia Romana or rerum Romanarum historia
Roman history (i.e. the exposition, representation of it by writers).
ad historiam (scribendam) se conferre or se applicare
to devote oneself to writing history.
evolvere historias, litterarum (veterum annalium) monumenta
to study historical records, read history.
exempla petere, repetere a rerum gestarum memoria or historiarum (annalium, rerum gestarum) monumentis
to borrow instances from history.

histŏrĭa, ae, f., = ἱστορία,
I. a narrative of past events, history (syn.: annales, fasti).
I. Lit.: historia testis temporum, lux veritatis, vita memoriae, magistra vitae, nuntia vetustatis, qua voce alia nisi oratoris immortalitati commendatur? Cic. de Or. 2, 9, 36: erat enim historia (initio) nihil aliud nisi annalium confectio, etc., id. ib. 2, 12, 51 sq.; cf. id. Leg. 1, 2, 5 sq.; Gell. 5, 18; Plin. Ep. 5, 8; v. the art. annalis: videtisne, quantum munds sit oratoris historia? ... Nam quis nescit, primam esse historiae legem, ne quid falsi dicere audeat? deinde ne quid veri non audeat? ne qua suspicio gratiae sit in scribendo? ne qua simultatis? etc., Cic. de Or. 2, 15, 62 sq.: huic generi historia finitima est, in qua et narratur ornate et regio saepe aut pugna describitur: interponuntur etiam contiones et hortationes, sed in his tracta quaedam et fluens expetitur, non haec contorta et acris oratio, id. Or. 20, 66: nihil est in historia pura et illustri brevitate dulcius, id. Brut. 75, 262: Italici belli et civilis historia, id. Fam. 5, 12, 2; id. Leg. 1, 2, 5: historia nec institui potest nisi praeparato otio, nec exiguo tempore absolvi, id. ib. 1, 3, 9: apud Herodotum, patrem historiae, id. ib. 1, 1, 5: hic (Sallustius) historiae major est auctor, Quint. 2, 5, 19: obscura est historia Romana, Cic. Rep. 2, 18; cf.: cum historiae cuidam tamquam vanae repugnaret, Quint. 1, 8, 20: si historiae lectione discipulos instruxerit, id. 2, 5, 1: res memoranda novis annalibus atque recenti historia, Juv. 2, 103: quidquid Graecia mendax audet in historia, id. 10, 175: auctor historiae Graecae gravissimus, Gell. 1, 11 init.: Sabinus, secutus quosdam historiae scriptores, dicit, etc., id. 7, 7, 8: certus Romanae Historiae auctor, Val. Max. 1, 7, 6.— Prov.: historiam scribere, to inform one's self accurately of any thing, to see a thing for one's self: in scirpo nodum quaeris: quin nos hinc domum Redimus, nisi si historiam scripturi sumus? Plaut. Men. 2, 1, 23.—In plur.: simiae improbitatem historiis Graecis mandatam esse demiror, Cic. Div. 2, 32, 69: concessum est rhetoribus ementiri in historiis, id. Brut. 11, 42: nihil in historiis supra Pontificum annales haberemus, Quint. 10, 2, 7; 12, 4, 1: historiarum scriptor, id. 3, 8, 49; so, scriptores, Juv. 7, 98: non orationes modo, sed etiam historias legere, Quint. 3, 8, 67; cf. id. 2, 18, 5: tuque pedestribus Dices historiis proelia Caesaris, Hor. C. 2, 12, 10.—
II. Transf., in gen.. a narrative, account, tale, story.
A. In abstr.: historiam veterem atque antiquam haec mea senectus sustinet, Plaut. Trin. 2, 2, 100: si quid in ea epistula fuit historia dignum, scribe quam primum, ne ignoremus, Cic. Att. 2, 8, 1: et quia narrationum tres accepimus species: fabulam ... argumentum ... historiam, in qua est gestae rei expositio, etc., Quint. 2, 4, 2: maxima de nihilo nascitur historia, Prop. 2, 1, 16: hactenus historiae: nunc ad tua devehar astra, id. 4 (5), 1, 119; cf.: satis historiarum est, Plaut. Bacch. 1, 2, 50: amarae, Hor. S. 1, 3, 89; id. C. 3, 7, 20; Ov. Am. 2, 4, 44.—Hence: Naturalis Historia, the title of the encyclopœdical work of Pliny the Elder.—Historia, a surname of C. Julius Hyginus, Suet. Gramm. 20.—*
B. Concr., a subject of discourse: tu quoque uti fieres nobilis historia, Prop. 1, 15, 24.

Origins

Borrowed from Ancient Greek ἱστορία (historía, “learning through research, narration of what is learned”), from ἱστορέω (historéō, “to learn through research, to inquire”), from ἵστωρ (hístōr, “the one who knows, the expert, the judge”).

Descendants
  • Catalanhistòria
  • Englishstorey
  • Frenchhistoirefrom Old French estoire
  • Frenchhîtoirefrom Old French estoire
  • GermanHistorie
  • Italianstoriafrom Old Italian istoria
  • Occitanistòria
  • Portuguesehistória
  • Romanianistorie
  • Spanishhistoria

In English words that came into English from historia

  • historyhistoria
  • storyhistoria
  • historicalhistoricus
  • historianhistoria
  • storeyhistoria
  • historichistoricus
  • historicityhistoricus
  • historiasterhistoriaster
  • historiolahistoriola

Quick answers

What does historia mean in Latin?
historia, a noun, means “a history; an account; a story”.
What is the genitive of historia?
The genitive singular is historiae. historia is feminine, first declension.
How do you pronounce historia?
In classical Latin, [hɪsˈtɔ.ri.a]; in ecclesiastical (church) Latin, [isˈtɔː.ri.a].
Which English words come from historia?
English words that go back to Latin historia include history, story, historian, storey, historical and historic.