adjectivefirst/second-declension adjective
herbeus
herbeus (feminine herbea, neuter herbeum)
Classical[ˈhɛr.be.ʊs]Ecclesiastical[ˈɛr.be.us]
Meaning
- adjectiverarerelationalgrass
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | herbeus | herbea | herbeum |
| genitive | herbeī | herbeae | herbeī |
| dative | herbeō | herbeae | herbeō |
| accusative | herbeum | herbeam | herbeum |
| ablative | herbeō | herbeā | herbeō |
| vocative | herbee | herbea | herbeum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | herbeī | herbeae | herbea |
| genitive | herbeōrum | herbeārum | herbeōrum |
| dative | herbeīs | herbeīs | herbeīs |
| accusative | herbeōs | herbeās | herbea |
| ablative | herbeīs | herbeīs | herbeīs |
| vocative | herbeī | herbeae | herbea |
Origins
Proto-Indo-European *gʰreh₁-der. Proto-Indo-European *gʰer-dʰ? Latin herba Proto-Indo-European *-éyos Proto-Italic *-ejos Proto-Italic *-eos Latin -eus Latin herbeus From herba (“grass”) + -eus.