adjectivefirst/second-declension adjective
guttātus
guttātus (feminine guttāta, neuter guttātum)
Classical[ɡʊtˈtaː.tʊs]Ecclesiastical[ɡutˈtaː.tus]
Meaning
- adjectivespotted, speckled
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | guttātus | guttāta | guttātum |
| genitive | guttātī | guttātae | guttātī |
| dative | guttātō | guttātae | guttātō |
| accusative | guttātum | guttātam | guttātum |
| ablative | guttātō | guttātā | guttātō |
| vocative | guttāte | guttāta | guttātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | guttātī | guttātae | guttāta |
| genitive | guttātōrum | guttātārum | guttātōrum |
| dative | guttātīs | guttātīs | guttātīs |
| accusative | guttātōs | guttātās | guttāta |
| ablative | guttātīs | guttātīs | guttātīs |
| vocative | guttātī | guttātae | guttāta |
guttātus, a, um, adj. id. I. B. 1.,
Origins
Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-tós Proto-Indo-European *-eh₂tos Proto-Italic *-ātos Latin -ātus Latin guttātus From guttae (“spots or specks”) + -ātus.
In English words that came into English from guttātus
- guttateguttātus