LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

gustō

gustō (present infinitive gustāre, perfect active gustāvī, supine gustātum)
Classical[ˈɡʊs.toː]Ecclesiastical[ˈɡus.to]

Meaning

  1. to taste, sample
  2. to snack; to whet one's appetite

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Sapor · Gustus · Gustare · Libare

1. Sapor denotes objectively the flavor which a thing has, or gives out, in opp. to odor, etc.; gustus or gustatus (γεῦσαι) denotes, subjectively, the sensation occasioned by this flavor, or the sense of taste, in opp. to olfactus, etc. Sen. Ep. 109. Debet esse optatus ad hujus modi gustum, ut ille tali sapore capiatur. 2. The libans puts only a small portion of any thing to, or into, his mouth; whereas the gustans has the sense of the effect of what he tastes, and is conscious of its flavor. Ovid, Amor. i. 4, 34. Si tibi forte dabit, quæ prægustaverit ipse, rejice libatos illius ore dapes. (iii. 125.)

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.gustōgustābamgustābōgustāvīgustāveram
gustāram
gustāverō
gustārō
2nd sg.gustāsgustābāsgustābisgustāvistī
gustāstī
gustāverās
gustārās
gustāveris
gustāris
3rd sg.gustatgustābatgustābitgustāvit
gustāt
gustāverat
gustārat
gustāverit
gustārit
1st pl.gustāmusgustābāmusgustābimusgustāvimus
gustāmus
gustāverāmus
gustārāmus
gustāverimus
gustārimus
2nd pl.gustātisgustābātisgustābitisgustāvistis
gustāstis
gustāverātis
gustārātis
gustāveritis
gustāritis
3rd pl.gustantgustābantgustābuntgustāvērunt
gustārunt, gustāvēre
gustāverant
gustārant
gustāverint
gustārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.gustemgustāremgustāverim
gustārim
gustāvissem
gustāssem
2nd sg.gustēsgustārēsgustāverīs
gustārīs
gustāvissēs
gustāssēs
3rd sg.gustetgustāretgustāverit
gustārit
gustāvisset
gustāsset
1st pl.gustēmusgustārēmusgustāverīmus
gustārīmus
gustāvissēmus
gustāssēmus
2nd pl.gustētisgustārētisgustāverītis
gustārītis
gustāvissētis
gustāssētis
3rd pl.gustentgustārentgustāverint
gustārint
gustāvissent
gustāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.gustorgustābargustābor
2nd sg.gustāris
gustāre
gustābāris
gustābāre
gustāberis
gustābere
3rd sg.gustāturgustābāturgustābitur
1st pl.gustāmurgustābāmurgustābimur
2nd pl.gustāminīgustābāminīgustābiminī
3rd pl.gustanturgustābanturgustābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.gustergustārer
2nd sg.gustēris
gustēre
gustārēris
gustārēre
3rd sg.gustēturgustārētur
1st pl.gustēmurgustārēmur
2nd pl.gustēminīgustārēminī
3rd pl.gustenturgustārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.gustāgustāre
pres. 2nd pl.gustātegustāminī
fut. 2nd sg.gustātōgustātor
fut. 3rd sg.gustātōgustātor
fut. 2nd pl.gustātōte—
fut. 3rd pl.gustantōgustantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivegustāregustārī
perfect infinitivegustāvisse
gustāsse
gustātum esse
future infinitivegustātūrum essegustātum īrī
present participlegustāns
gustante, gustantem, gustantēs, gustantī, gustantia, gustantibus, gustantis, gustantīs, gustantium
—
perfect participle—gustātus
gustāta, gustātā, gustātae, gustātam, gustātārum, gustātās, gustātī, gustātōrum, gustātōs
future participlegustātūrus
gustātūra, gustātūrā, gustātūrae, gustātūram, gustātūrārum, gustātūrās, gustātūre, gustātūrī, gustātūrīs, gustātūrō, gustātūrōrum, gustātūrōs, gustātūrum
gustandus
gustanda, gustandā, gustandae, gustandam, gustandārum, gustandās, gustande, gustandīs, gustandōrum, gustandōs
gerundgustandī, gustandō, gustandumsupinegustātum, gustātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

primis (ut dicitur) or primoribus labris gustare or attingere litteras
to have a superficial knowledge, a smattering of literature, of the sciences.

gusto, āvi, ātum, 1, v. a. gustus,
I. to taste, to take a little of any thing (freq. and class.; cf.: libo, manduco, edo, etc.).
I. Lit.
A. In gen.: cum biduum ita jejunus fuissem, ut ne aquam quidem gustarem, Cic. Fam. 7, 26, 1: leporem et gallinam et anserem gustare fas non putant, Caes. B. G. 5, 11: gustatus sanguis, Plin. 8, 16, 19, § 52: celerius panis mandendus quam vinum gustandum, Cels. 4, 3: gustare de potione, Suet. Tit. 2: herba subsalsa gustanti, Plin. 21, 29, 103, § 175: alypon acre gustatu ac lentum, id. 27, 4, 7, § 22: aliquid de sanguine, Juv. 15, 92; 14, 85.—Prov.: primis, ut dicitur, labris gustare physiologiam, i. e. to have a superficial knowledge of, Cic. N. D. 1, 8, 20.—
B. In partic., to take a slight meal, to take a luncheon or whet; to eat a little: Cretes, quorum nemo gustavit umquam cubans, Cic. Mur. 35, 74: post solem plerumque frigida lavabatur, deinde gustabat, dormiebatque minimum, Plin. Ep. 3, 5, 11; Aug. ap. Suet. Aug. 76.—
II. Trop., to taste, partake of, enjoy: gustaras civilem sanguinem vel potius exsorbueras, Cic. Phil. 2, 29, 71: gustare partem ullam liquidae voluptatis, id. Fin. 1, 18, 58: quod si ipsi haec neque attingere neque sensu nostro gustare possemus, tamen, etc., id. Arch. 8, 17: praecepta, id. de Or. 1, 32, 145: summatim rerum causas et genera ipsa, id. ib. 2, 36, 123: Metrodorum illum, i. e. heard, attended for a while, id. ib. 3, 20, 75: partem aliquam rei publicae, id. Fam. 12, 23, 3: sermonem alicujus, i. e. listen to, overhear, Plaut. Most. 5, 1, 15: amorem vitae, Lucr. 5, 179: lucellum, Hor. S. 2, 5, 82.

Origins

From unattested *gustus (“tasted”), from Proto-Indo-European *ǵustós, from *ǵews- (“to taste”). Cognate with gustus (“a taste”).

Elsewhere
  • Catalangustar
  • Frenchgoûterfrom Old French goster
  • Italiangustare
  • Portuguesegostar
  • Romaniangusta
  • Romaniangustare
  • Sardiniangustai
  • Sardiniangustare
  • Spanishgustar
  • Aromaniangustu
Old Francoprovençal
  • Franco-Provençalgôtar

In English words that came into English from gustō

  • gustationgustatio
  • gustatorygustātus
  • degustationdegustatio

Quick answers

What does gustō mean in Latin?
gustō, a verb, means “to taste, sample; to snack; to whet one's appetite”.
What are the principal parts of gustō?
gustō, gustāre, gustāvī, gustātum (first conjugation).
How do you pronounce gustō?
In classical Latin, [ˈɡʊs.toː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈɡus.to].
Which English words come from gustō?
English words that go back to Latin gustō include gustation, gustatory and degustation.