noun · masculinethird declension
gubernātor
gubernātor m (genitive gubernātōris, feminine gubernātrīx)
Classical[ɡʊ.bɛrˈnaː.tɔr]Ecclesiastical[ɡu.berˈnaː.tor]
Mille Verba core vocabulary
Meaning
- Helmsman or pilot of a boat.
In tranquillo esse quisque gubernator potest.
In a calm sea anyone can be the helmsman.Unknown origin, often attributed to Publilius Syrus (1st Century BCE) - Leader or governor.
Latīnē defined in Latin in our graded readers
quī nāvem regit; gubernāculum manū tenet.gubernātor -ōris m — in Mille Verba, Mare et Nāvēs
rēctor nāvisgubernātor -ōris (m) — in Epistulae, ch. 15
quī nāvem clāvō regitgubernātor -ōris (m) — in Aeneis, ch. 13
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | gubernātor | gubernātōrēs gubernātrīcēs |
| genitive | gubernātōris gubernātrīcis | gubernātōrum gubernātrīcum |
| dative | gubernātōrī gubernātrīcī | gubernātōribus gubernātrīcibus |
| accusative | gubernātōrem gubernātrīcem | gubernātōrēs gubernātrīcēs |
| ablative | gubernātōre gubernātrīce | gubernātōribus gubernātrīcibus |
| vocative | gubernātor | gubernātōrēs gubernātrīcēs |
gŭbernātor, ōris, m. id.,
I. a steersman, pilot (cf.: magister, navarchus, nauclerus, navicularius).
I. Lit.:
si tu proreta isti navi's, ego gubernator ero, Plaut. Rud. 4, 3, 75; id. Am. 3, 2, 69: gubernator clavum tenens sedet in puppi quietus, Cic. de Sen. 6, 17; id. Phil. 7, 9, 27; id. Ac. 2, 31, 100; id. de Inv. 1, 34, 58; id. Rep. 1, 40; 5, 3; Quint. 2, 17, 24; 34; 4, 1, 61; Verg. A. 3, 269; 5, 12; 6, 337 et saep.—Prov.: tranquillo quilibet gubernator est, Sen. Ep. 85 med.—II. Transf., a director, ruler, governor: cum in rebus animalibus aliud pro alio ponitur;
ut de agitatore (Ennius): Gubernator magna contorsit equum vi, Quint. 8, 6, 9; the same, Enn. ap. Charis. p. 244 P. and ap. Diom. p. 451 ib. (Ann. v. 160 Vahl.): poli, i. e. God, Sen. Hippol. 903: custodes gubernatoresque rei publicae, Cic. Rab. Perd. 9, 26; cf.: quasi tutor et procurator rei publicae: sic enim appelletur, quicumque erit rector et gubernator civitatis, id. Rep. 2, 29.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
gubernātor ōris, m
guberno, a steersman, helmsman, pilot : clavum tenens: scientiā gubernatorum confisi, Cs.— A director, ruler, governor : rei p.: civitatis.
Origins
Ancient Greek κυβερνάω (kubernáō)bor. Latin gubernō Proto-Indo-European *-tōr Proto-Italic *-tōr Latin -tor Latin gubernātor From gubernō (“to pilot, govern”) + -tor.
Elsewhere
- Frenchgouverneurfrom Old French gouvreneur
- GermanGouverneurfrom Old French gouvreneur
- Englishgovernorfrom Old French gouvreneur
- Occitangovernadorfrom Old Occitan governador
- Catalangovernadorfrom Old Occitan governador
- Sardiniancuberradore
- Englishgubernator
- Romanianguvernator
- Franco-Provençalgovèrnor
- Afrikaansgoewerneurfrom Old French gouvreneur
West Iberian
- Portuguesegovernadorfrom Old Galician-Portuguese governador
- Spanishgobernadorfrom Old Spanish gouernador
- Asturiangobernador
- Asturiangobernaor
- Mirandesegobernador
- Galiciangobernadorfrom Old Galician-Portuguese governador
- Ladinogobernadorfrom Old Spanish gouernador
Italo-Dalmatian
- Italiangovernatore
- Corsicanguvernatore
- Corsicanguvernadore
- Istriotguvarnadur
- Sicilianguvirnaturi
- Siciliancuvirnaturi
Gallo-Italic
- Emiliangvernatåur
- Liguriangovernatô
- Lombardgovernatur
- Piedmonteseguvernatur
Rhaeto-Romance
- Friulianguviernadôr
- Ladingoernador
- Romanshguvernatur
In English words that came into English from gubernātor
- governorgubernātor
- gubernatorialgubernātor
- gubernatorgubernātor