adjectivethird-declension two-termination adjective
gubernābilis
gubernābilis (neuter gubernābile)
Classical[ɡʊ.bɛrˈnaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[ɡu.berˈnaː.bi.lis]
Meaning
- two terminationgovernable
- two terminationsteerable
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | gubernābilis | gubernābilis | gubernābile |
| genitive | gubernābilis | gubernābilis | gubernābilis |
| dative | gubernābilī | gubernābilī | gubernābilī |
| accusative | gubernābilem | gubernābilem | gubernābile |
| ablative | gubernābilī | gubernābilī | gubernābilī |
| vocative | gubernābilis | gubernābilis | gubernābile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | gubernābilēs | gubernābilēs | gubernābilia |
| genitive | gubernābilium | gubernābilium | gubernābilium |
| dative | gubernābilibus | gubernābilibus | gubernābilibus |
| accusative | gubernābilīs gubernābilēs | gubernābilīs gubernābilēs | gubernābilia |
| ablative | gubernābilibus | gubernābilibus | gubernābilibus |
| vocative | gubernābilēs | gubernābilēs | gubernābilia |
gŭbernābĭlis, e, adj. guberno,
I. susceptible of being governed, controllable:
sive anima est mundus sive corpus natura gubernabile, Sen. Q. N. 3, 29, 2.Origins
Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin gubernābilis From gubernō (“to govern, manage”) + -bilis.