verbfirst conjugation, deponent
grātificor
grātificor (present infinitive grātificārī, perfect active grātificātus sum)
Classical[ɡraːˈtɪ.fɪ.kɔr]Ecclesiastical[ɡraˈtiː.fi.kor]
Meaning
- deponentto oblige, gratify
Latīnē defined in Latin in our graded readers
grātiam inter nōs damusgrātificor -ārī — in Epistulae, ch. 20
Conjugation conjugation 1 deponent
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | grātificor | grātificābar | grātificābor | — | — | — |
| 2nd sg. | grātificāris grātificāre | grātificābāris grātificābāre | grātificāberis grātificābere | — | — | — |
| 3rd sg. | grātificātur | grātificābātur | grātificābitur | — | — | — |
| 1st pl. | grātificāmur | grātificābāmur | grātificābimur | — | — | — |
| 2nd pl. | grātificāminī | grātificābāminī | grātificābiminī | — | — | — |
| 3rd pl. | grātificantur | grātificābantur | grātificābuntur | — | — | — |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | grātificer | grātificārer | — | — |
| 2nd sg. | grātificēris grātificēre | grātificārēris grātificārēre | — | — |
| 3rd sg. | grātificētur | grātificārētur | — | — |
| 1st pl. | grātificēmur | grātificārēmur | — | — |
| 2nd pl. | grātificēminī | grātificārēminī | — | — |
| 3rd pl. | grātificentur | grātificārentur | — | — |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | grātificāre | — |
| pres. 2nd pl. | grātificāminī | — |
| fut. 2nd sg. | grātificātor | — |
| fut. 3rd sg. | grātificātor | — |
| fut. 3rd pl. | grātificantor | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | grātificārī | — |
| perfect infinitive | grātificātum esse | — |
| future infinitive | grātificātūrum esse | — |
| present participle | grātificāns | — |
| perfect participle | grātificātus grātificāta, grātificātā, grātificātae, grātificātam, grātificātārum, grātificātās, grātificāte, grātificātī, grātificātīs, grātificātō, grātificātōrum, grātificātōs | — |
| future participle | grātificātūrus grātificātūra, grātificātūrā, grātificātūrae, grātificātūram, grātificātūrārum, grātificātūrās, grātificātūre, grātificātūrī, grātificātūrīs, grātificātūrō, grātificātūrōrum, grātificātūrōs, grātificātūrum | grātificandus |
gerundgrātificandī, grātificandō, grātificandumsupinegrātificātum, grātificātū
grātĭfĭcor, ātus (
I. act. collat. form gratificat, Cassiod. Var. 7, 6 init.:
gratificavit, Vulg. Eph. 1, 6), 1, v. dep. n. and a. [gratus+ facio], to do a favor to a person, to oblige, gratify; also to do a thing as a favor, to make a present of, surrender, sacrifice a thing (class.; cf.: condono, largior): gratificatur mihi gestu accusator: inscientem Cn. Pompeium fecisse significat, Cic. Balb. 6, 14; cf.: quod Pompeio se gratificari putant, id. Fam. 1, 1, 4; Tac. A. 4, 19: ut sit ipsa libertas, in quo populo potestas honeste bonis gratificandi datur, Cic. Leg. 3, 18, 39; cf. id. Off. 2, 15, 52: de eo quod ipsis superat, aliis gratificari volunt, id. Fin. 5, 15, 42: deus nihil cuiquam tribuens, nihil gratificans omnino, id. N. D. 1, 44, 123; cf. id. Off. 1, 14, 42: cur tibi hoc non gratificer, nescio, id. Fam. 1, 10: ut praepararent suorum animos, ne quid pars altera gratificari pro Romanis posset, to prove complaisant to, Liv. 21, 9 fin. dub. (Weissenb. reads gratificari populo Romano; perh. the words pro Romanis are spurious): audax, impurus, populo gratificans et aliena et sua, Cic. Rep. 1, 44; cf. Plin. 34, 6, 11, § 25: potentiae paucorum decus atque libertatem suam gratificari, Sall. J. 3, 4; cf.: homo nimis in gratificando jure liber, L. Sisenna, Cic. Cornel. Fragm. p. 450 Orell.: ut, quod populi sit, populus jubeat potius quam patres gratificentur, Liv. 10, 24, 15.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
grātificor ātus, ārī, dep.
gratus+2 FAC-, to do a favor, oblige, gratify, please : mihi gestu: Romanis, court the favor of , L.: populo potestas honeste bonis gratificandi: qui gratificantur cuiquam quod obsit illi, do as a favor : odiis Seiani Ta.— To give up, surrender, yield, sacrifice, concede : populo et aliena et sua: potentiae paucorum libertatem suam, S.: quod populi sit, L.
Origins
- Proto-Indo-European*gʷerH-
- Proto-Indo-European*gʷr̥Htós
- Proto-Italic*gʷrātos
- Latingrātificor
Proto-Indo-European *dʰeh₁-der. Proto-Italic *θakos Proto-Italic *-fakos Latin -ficus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin -ficō Latin grātificor From grātus (“pleasing, agreeable, grateful”) + -ficō (“make”).
Descendants
- Catalangratificar
- Englishgratify
- Frenchgratifier
- Germangratifizieren
- Portuguesegratificar
- Romaniangratifica
- Spanishgratificar
- Galiciangratificar
- Piedmontesegratifiché
In English words that came into English from grātificor
- gratifygrātificō
- gratificationgrātificātiō