LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

grātēs

grātēs f pl (genitive grātium)
Classical[ˈɡraː.teːs]Ecclesiastical[ˈɡraː.tes]

Meaning

  1. thanks, thanksgiving

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Gratias agere, habere, referre · Grates · Gratari · Gratulari

1. Gratiam or gratias habere means to feel thankful, like χάριν εἰδέναι; whereas gratias agere, to return thanks in words, like εὐχαριστεῖν; lastly, gratiam referre, to show one’s self thankful by deeds, like χάριν φέρειν, ἀντιχαρίζεσθαι. Cic. Marc. ii. 33. Maximas tibi omnes gratias agimus; majores etiam habemus. Off. ii. 20. Inops etiamsi referre gratiam non potest, habere tamen potest. And Fam. v. 11. x. 11. Planc. 28. Balb. 1. Phil. iii. 2. 2. Gratias agere is the usual; grates agere, a select and solemn form of speech. Cic. Somn. Grates tibi ago, summe Sol, vobisque reliqui cœlites. 3. In the same manner gratulari denotes an occasional expression of thanks without oblation, and a congratulation without formality, whereas gratari, a solemn thanksgiving, or congratulation. Liv. vii. 3. Jovis templum gratantes ovantesque adire: comp. with Ter. Heaut. v. 1, 6. Desine deos gratulando obtundere. (ii. 213.)

Declension

declension
formsingularplural
nominative—grātēs
genitive—grātium
dative—grātibus
accusative—grātēs
grātīs
ablative—grātibus
vocative—grātēs

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

grates agere (dis immortalibus)
to give thanks to heaven.
grates, laudes agere dis immortalibus
to thank, glorify the immortal gods.

grātes (usually only in the nom. and
I. acc. plur.; in the abl. gratibus, Tac. A. 12, 37), f. gratus, thanks rendered (esp. to the gods: gratias agere being the usual form to human beings), thanksgiving: ut Ephesiae Dianae lauta laudes Gratesque agam, Plaut. Mil. 2, 5, 2: diis laudes gratesque agunt, Liv. 7, 36, 7; 26, 48, 3; cf. in the following the passages, Tac. A. 1, 69 and 12, 37: vobis (dis) grates ago atque habeo, Plaut. Pers. 5, 1, 4: grates deis immortalibus agere habereque, Liv. 23, 11, 12 Weissenb. ad loc.; cf. 23, 12, 7: dis populoque Romano grates agunt, id. 10, 25, 5; 45, 39, 12: grates tibi ago, summe Sol, vobisque, reliqui caelites, * Cic. Rep. 6, 9: grates dis agere, Liv. 5, 23, 3; 30, 17, 6; Tac. A. 13, 41; cf. also: nec esse, qui diis grates agendas censeant, Liv. 30, 21, 9: salsipotenti et multipotenti Jovis fratri ... laudes ago et grates gratiasque habeo, Plaut. Trin. 4, 1, 2: laudes et grates reversis legionibus habens, Tac. A. 1, 69; cf.: Agrippinam iisdem quibus principem laudibus gratibusque venerati sunt, id. ib. 12, 37: vobis, o fidissime civium atque amicorum, grates ago habeoque, Curt. 9, 6, 17: dexteram ejus amplexi grates habebant velut praesenti deo, Curt. 3, 16, 17; Tac. A. 1, 69 Draeger ad loc.: Tiberius egit grates benevolentiae patrum, id. ib. 6, 2: o decus Italiae, virgo, quas dicere grates Quasve referre parem? Verg. A. 11, 508: grates persolvere dignas Non opis est nostrae, Dido, id. ib. 1, 600: grates rependere, Stat. S. 3, 3, 155: quibus pro bene factis fateor deberi tibi Et libertatem et multas grates gratias (cf. above: grates gratiasque), Plaut. Poen. 1, 1, 6.—Sarcastically: at tibi pro scelere, exclamat, pro talibus ausis, Di .. Persolvant grates dignas et praemia reddant Debita! Verg. A. 2, 537.

Origins

From the plural of Old Latin *grātis, from Proto-Italic *gʷrātis, from Proto-Indo-European *gʷérHtis, from the root *gʷerH- (“to welcome, greet, praise”) + *-tis (deverbal abstract noun–forming suffix). Cognates include Oscan 𐌁𐌓𐌀𐌕𐌄𐌝𐌔 (brateís), Paelignian brat, brais, Vestinian brat, Old Church Slavonic жрьти (žrĭti, “to offer, sacrifice”) and Sanskrit गूर्ति (gūrtí, “approval, praise, welcoming; benediction”). Compare grātia (“favor, esteem, regard, liking, love, friendship, partiality”).

Quick answers

What does grātēs mean in Latin?
grātēs, a noun, means “thanks, thanksgiving”.
What is the genitive of grātēs?
The genitive singular is grātium. grātēs is feminine, third declension.
How do you pronounce grātēs?
In classical Latin, [ˈɡraː.teːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈɡraː.tes].