LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

grandiloquus

grandiloquus (feminine grandiloqua, neuter grandiloquum)
Classical[ɡranˈdɪ.ɫɔ.kʊs]Ecclesiastical[ɡranˈdiː.lo.kʷus]

Meaning

  1. adjectivegrandiloquent
  2. adjectiveboastful

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativegrandiloquusgrandiloquagrandiloquum
genitivegrandiloquīgrandiloquaegrandiloquī
dativegrandiloquōgrandiloquaegrandiloquō
accusativegrandiloquumgrandiloquamgrandiloquum
ablativegrandiloquōgrandiloquāgrandiloquō
vocativegrandiloquegrandiloquagrandiloquum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativegrandiloquīgrandiloquaegrandiloqua
genitivegrandiloquōrumgrandiloquārumgrandiloquōrum
dativegrandiloquīsgrandiloquīsgrandiloquīs
accusativegrandiloquōsgrandiloquāsgrandiloqua
ablativegrandiloquīsgrandiloquīsgrandiloquīs
vocativegrandiloquīgrandiloquaegrandiloqua

grandĭlŏquus, i, m. grandis-loquor,
I. speaking grandly or loftily: et grandiloqui, ut ita dicam, fuerunt cum ampla et sententiarum gravitate et majestate verborum, Cic. Or. 5, 20; cf. Quint. 10, 1, 66: stilus, Serv. Verg. Vit.—In a bad sense, grandiloquent: isti grandiloqui (i. e. Stoici), boasters, Cic. Tusc. 5, 31, 89.

Origins

  1. Proto-Italic*grandis
  2. Latingrandiloquus

Latin -loquus Latin grandiloquus From grandis (“great”) + -loquus (“speaking”).

Descendants
  • Englishgrandiloquent
  • Frenchgrandiloquent
  • Portuguesegrandíloquo
  • Portuguesegrandiloquente
  • Spanishgrandílocuo
  • Spanishgrandilocuente

In English words that came into English from grandiloquus

  • grandiloquentgrandiloquus
  • grandiloquencegrandiloquentia

Quick answers

What does grandiloquus mean in Latin?
grandiloquus, a adjective, means “grandiloquent; boastful”.
How do you pronounce grandiloquus?
In classical Latin, [ɡranˈdɪ.ɫɔ.kʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ɡranˈdiː.lo.kʷus].
Where does grandiloquus come from?
Proto-Italic *grandis → Latin grandiloquus.