adjectivefirst/second-declension adjective
grandiloquus
grandiloquus (feminine grandiloqua, neuter grandiloquum)
Classical[ɡranˈdɪ.ɫɔ.kʊs]Ecclesiastical[ɡranˈdiː.lo.kʷus]
Meaning
- adjectivegrandiloquent
- adjectiveboastful
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | grandiloquus | grandiloqua | grandiloquum |
| genitive | grandiloquī | grandiloquae | grandiloquī |
| dative | grandiloquō | grandiloquae | grandiloquō |
| accusative | grandiloquum | grandiloquam | grandiloquum |
| ablative | grandiloquō | grandiloquā | grandiloquō |
| vocative | grandiloque | grandiloqua | grandiloquum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | grandiloquī | grandiloquae | grandiloqua |
| genitive | grandiloquōrum | grandiloquārum | grandiloquōrum |
| dative | grandiloquīs | grandiloquīs | grandiloquīs |
| accusative | grandiloquōs | grandiloquās | grandiloqua |
| ablative | grandiloquīs | grandiloquīs | grandiloquīs |
| vocative | grandiloquī | grandiloquae | grandiloqua |
grandĭlŏquus, i, m. grandis-loquor,
I. speaking grandly or loftily:
et grandiloqui, ut ita dicam, fuerunt cum ampla et sententiarum gravitate et majestate verborum, Cic. Or. 5, 20; cf. Quint. 10, 1, 66: stilus, Serv. Verg. Vit.—In a bad sense, grandiloquent: isti grandiloqui (i. e. Stoici), boasters, Cic. Tusc. 5, 31, 89.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
grandiloquus ī, m
grandis+4 LAC-, speaking loftily, grandiloquent.—Plur. m . as subst: isti, boasters .
Origins
- Proto-Italic*grandis
- Latingrandiloquus
Latin -loquus Latin grandiloquus From grandis (“great”) + -loquus (“speaking”).
Descendants
- Englishgrandiloquent
- Frenchgrandiloquent
- Portuguesegrandíloquo
- Portuguesegrandiloquente
- Spanishgrandílocuo
- Spanishgrandilocuente
In English words that came into English from grandiloquus
- grandiloquentgrandiloquus
- grandiloquencegrandiloquentia