noun · masculinesecond declension
gladiolus
gladiolus m (genitive gladiolī)
Classical[ɡɫaˈdi.ɔ.ɫʊs]Ecclesiastical[ɡlaˈdiː.o.lus]
Meaning
- masculineLittle sword, knife
- masculineSword lily, gladiolus.
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | gladiolus | gladiolī |
| genitive | gladiolī | gladiolōrum |
| dative | gladiolō | gladiolīs |
| accusative | gladiolum | gladiolōs |
| ablative | gladiolō | gladiolīs |
| vocative | gladiole | gladiolī |
glădĭŏlus, i, m. dim. gladius.
I. A small sword:
lingulam veteres dixere gladiolum oblongum, in speciem linguae factum, Gell. 10, 25, 3: gladiolo solito cinctus, App. M. 2, p. 122; 3, p. 131.—In plur. heterocl. glădĭŏla: nec gladiola (quisquam ferat), atqui Messala dixit, Quint. 1, 6, 42 (cf. gladius init.).—B. Glădĭŏlus, i, title of a comedy by Livius Andronicus, Fest. s. v. pedibus, p. 210 b. Müll.—
II. The sword-lily, Plin. 21, 11, 38, § 65; 21, 17, 67, § 107 sq.; al. Pall. 1, 37.
Origins
Diminutive of gladius (“sword”) + -olus.
Borrowings
- Catalangladiol
- Englishgladiolus
- GermanGladiole
- Romaniangladiolăfrom German Gladiole
- Italiangladiolo
- Norwegiangladiolus
Elsewhere
- Catalangaritjol
- Frenchglaïeul
- Occitanglaujòl
- Italiangiaggiolofrom Old Italian ghiaggiuolo
In English words that came into English from gladiolus
- gladiolusgladiolus
- gladiolegladiolus
- gladengladiolus