noun · masculinethird declension
gestor
gestor m (genitive gestōris)
Classical[ˈɡɛs.tɔr]Ecclesiastical[ˈd͡ʒɛs.tor]
Meaning
- masculinewho performs actions of gerere
- masculinea tattler, a talebearer
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | gestor | gestōrēs |
| genitive | gestōris | gestōrum |
| dative | gestōrī | gestōribus |
| accusative | gestōrem | gestōrēs |
| ablative | gestōre | gestōribus |
| vocative | gestor | gestōrēs |
gestor, ōris, m. id.. *
I. A tale-bearer, tattler:
homines qui gestant quique auscultant crimina, Si meo arbitratu liceat, omnes pendeant, Gestores linguis, auditores auribus, Plaut. Ps. 1, 5, 12.—* II. A manager, performer:
negotiorum, Dig. 49, 1, 24.Origins
Proto-Indo-European *-tōr Proto-Italic *-tōr Latin -tor Latin gestor From gestus + -tor.
Descendants
- Italiangestore
- Siciliangisturi