verbfirst conjugation
geniculō
geniculō (present infinitive geniculāre, perfect active geniculāvī, supine geniculātum)
Classical[ɡɛˈnɪ.kʊ.ɫoː]Ecclesiastical[d͡ʒeˈniː.ku.lo]
Meaning
- transitiveto bend the knee
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | geniculō | geniculābam | geniculābō | geniculāvī | geniculāveram | geniculāverō |
| 2nd sg. | geniculās | geniculābās | geniculābis | geniculāvistī | geniculāverās | geniculāveris |
| 3rd sg. | geniculat | geniculābat | geniculābit | geniculāvit | geniculāverat | geniculāverit |
| 1st pl. | geniculāmus | geniculābāmus | geniculābimus | geniculāvimus | geniculāverāmus | geniculāverimus |
| 2nd pl. | geniculātis | geniculābātis | geniculābitis | geniculāvistis | geniculāverātis | geniculāveritis |
| 3rd pl. | geniculant | geniculābant | geniculābunt | geniculāvērunt geniculāvēre | geniculāverant | geniculāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | geniculem | geniculārem | geniculāverim | geniculāvissem |
| 2nd sg. | geniculēs | geniculārēs | geniculāverīs | geniculāvissēs |
| 3rd sg. | geniculet | geniculāret | geniculāverit | geniculāvisset |
| 1st pl. | geniculēmus | geniculārēmus | geniculāverīmus | geniculāvissēmus |
| 2nd pl. | geniculētis | geniculārētis | geniculāverītis | geniculāvissētis |
| 3rd pl. | geniculent | geniculārent | geniculāverint | geniculāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | geniculor | geniculābar | geniculābor |
| 2nd sg. | geniculāris geniculāre | geniculābāris geniculābāre | geniculāberis geniculābere |
| 3rd sg. | geniculātur | geniculābātur | geniculābitur |
| 1st pl. | geniculāmur | geniculābāmur | geniculābimur |
| 2nd pl. | geniculāminī | geniculābāminī | geniculābiminī |
| 3rd pl. | geniculantur | geniculābantur | geniculābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | geniculer | geniculārer |
| 2nd sg. | geniculēris geniculēre | geniculārēris geniculārēre |
| 3rd sg. | geniculētur | geniculārētur |
| 1st pl. | geniculēmur | geniculārēmur |
| 2nd pl. | geniculēminī | geniculārēminī |
| 3rd pl. | geniculentur | geniculārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | geniculā | geniculāre |
| pres. 2nd pl. | geniculāte | geniculāminī |
| fut. 2nd sg. | geniculātō | geniculātor |
| fut. 3rd sg. | geniculātō | geniculātor |
| fut. 2nd pl. | geniculātōte | — |
| fut. 3rd pl. | geniculantō | geniculantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | geniculāre | geniculārī |
| perfect infinitive | geniculāvisse | geniculātum esse |
| future infinitive | geniculātūrum esse | geniculātum īrī |
| present participle | geniculāns | — |
| perfect participle | — | geniculātus |
| future participle | geniculātūrus | geniculandus |
gerundgeniculandī, geniculandō, geniculandumsupinegeniculātum, geniculātū
gĕnĭcŭlo, āvi, 1, v. n. genu,
I. to bend the knee:
alicui, before one, Charis. 260 P.; Diom. 294 P.Origins
- Proto-Indo-European*ǵónu
- Proto-Italic*genu
- Latingeniculō
Proto-Indo-European *-lós Proto-Indo-European *-elós Proto-Italic *-elos Proto-Italic *-kelos Latin -culum Latin geniculum Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin geniculō From geniculum + -ō.