adjectivethird-declension two-termination adjective
generālis
generālis (neuter generāle, comparative generālior, superlative generālissimus, adverb generāliter)
Classical[ɡɛ.nɛˈraː.lɪs]Ecclesiastical[d͡ʒe.neˈraː.lis]
Meaning
- two terminationgeneral, generic
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | generālis | generālis | generāle |
| genitive | generālis | generālis | generālis |
| dative | generālī | generālī | generālī |
| accusative | generālem | generālem | generāle |
| ablative | generālī | generālī | generālī |
| vocative | generālis | generālis | generāle |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | generālēs | generālēs | generālia |
| genitive | generālium | generālium | generālium |
| dative | generālibus | generālibus | generālibus |
| accusative | generālīs generālēs | generālīs generālēs | generālia |
| ablative | generālibus | generālibus | generālibus |
| vocative | generālēs | generālēs | generālia |
gĕnĕrālis, e, adj. genus.
I. Of or belonging to a kind or species, generic (very rare): variae volucres ut in ordine cunctae Ostendant maculas generales corpore inesse, etc., of their species, Lucr. 1, 590:
cum qualis sit res, quaeritur, quia et de vi et de genere negotii controversia est, constitutio generalis vocatur, Cic. Inv. 1, 8, 10. —II. Of or relating to all, general (opp. singuli and specialis; cf. universalis;
freq. only since the Aug. per.): et generale quoddam decorum intelligimus, quod in omni honestate versatur, et aliud huic subjectum, quod pertinet ad singulas partes honestatis, Cic. Off. 1, 27, 96: causae, opp. singulae lites, Quint. 7, 1, 64; Sen. Ep. 58 med.: cum sit omnis generalis quaestio speciali potentior, Quint. 12, 2, 18; cf.: illud generale, hoc speciale, id. 5, 10, 44: tractatus, opp. specialis, id. 5, 7, 35; cf.: ab generali tractatu ad quasdam deduci species, id. 2, 4, 22: de re et generales quaestiones sunt et definitae, id. 7, 2, 1: definitio, Dig. 28, 5, 4: pactum, ib. 2, 14, 40: lex est generale jussum populi aut plebis, rogante magistratu, At. Cap. ap. Gell. 10, 20, 2.—Hence, adv.: gĕnĕrālĭter (acc. to II.), in general, generally (mostly post-Aug.; cf.: generatim, communiter): tempus est, id quo nunc utimur (nam ipsum quidem generaliter definire difficile est), pars quaedam aeternitatis, Cic. Inv. 1, 26, 39: quaedam adnotasse, sed generaliter (opp. particulas etiam persequi), Plin. Ep. 1, 8, 3: tempus generaliter et specialiter accipitur, etc., Quint. 5, 10, 42 sq.; so opp. specialiter, id. 5, 7, 4; 5, 11, 1; opp. proprie, id. 3, 7, 7: legare, Gai. Inst. 2, 238: stipulari, id. ib. 4, 53: universi, Vulg. Jer. 25, 20.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
generālis e, adj.
genus, of a species, generic : constitutio.— Of all, general : quoddam decorum.
Origins
- Proto-Indo-European*ǵenh₁-
- Proto-Indo-European*ǵénh₁os
- Proto-Italic*genos
- Latingenerālis
Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin generālis From genus, generis + -ālis.
Elsewhere
- Catalangeneral
- Englishgeneral
- Frenchgénéral
- Germangenerell
- Italiangenerale
- Portuguesegeralfrom Old Galician-Portuguese gẽeral
- Portuguesegeneral
- Romaniangeneral
- Spanishgeneral
- Esperantoĝenerala
Old Leonese
- Asturianxeneral
- Leonesexeneral
- Extremadurangeneral
- Mirandesegeneral