noun · masculinesecond declension
gener
gener m (genitive generī)
Classical[ˈɡɛ.nɛr]Ecclesiastical[ˈd͡ʒɛː.ner]
Mille Verba core vocabulary
Meaning
- masculineson-in-law
hanc ego cum vellem generō dare, tempora taedīs
When I was wanting to give her to a son-in-law, I was looking for the times suited for marriage torches, and whichever [times] must be avoided.8 CE, Ovidius, Fasti 6.221–222
Latīnē defined in Latin in our graded readers
marītus fīliae.gener -ī m — in Mille Verba, Domus et Familia
vir fīliae tuaegener -ī (m) — in Metamorphoses I, ch. 3, 10
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | gener | generī |
| genitive | generī | generōrum |
| dative | generō | generīs |
| accusative | generum | generōs |
| ablative | generō | generīs |
| vocative | gener | generī |
gĕner, ĕri (archaic
I. dat. plur. generibus, Att. ap. Non. 487, 29), m. root GEN, v. gigno, a daughter's husband, a son-in-law.
I. Lit.:
cum soceris generi non lavantur, Cic. Off. 1, 35, 129; cf.: mei viri gener, Plaut. Cist. 4, 2, 87: generum nostrum ire cum adfini suo, id. Trin. 3, 1, 21: et gener et affines placent, Ter. Heaut. 5, 1, 63; cf. id. ib. 4, 8, 25; id. And. 3, 3, 39; id. Hec. 4, 1, 22: C. Fannium et Quintum Scaevolam, generos Laelii, Cic. Rep. 1, 12; id. Lael. 1, 3; 8, 26; id. Att. 4, 2, 4; Caes. B. G. 5, 56, 3; Quint. 6 praef. § 13; Hor. C. 2, 4, 13; Ov. F. 3, 202; Vulg. 1 Reg. 18, 18 et saep.—Also, a daughter's bridegroom, Hor. Epod. 6, 13; Verg. A. 2, 344; cf.: generi et nurus appellatione sponsus quoque et sponsa continetur, Dig. 38, 10, 6.—II. Transf.
A. The husband of a granddaughter or greatgranddaughter, for progener, qui conlegam et generum adsciverat Sejanum, Tac. A. 5, 6; 6, 8; cf.:
generi appellatione et neptis et proneptis tam ex filio quam ex filia editarum, ceterarumque maritos contineri manifestum est, Dig. 50, 16, 136.— B. A sister's husband, brother-in-law, Just. 18, 4; Nep. Paus. 1.—
C. Comically, of a daughter's paramour:
Villius in Fausta Sullae gener, etc., Hor. S. 1, 2, 64.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
gener erī, m
GEN-, a daughter's husband, son-in-law : illum generum capimus, T.: generi nuptiae: cum soceris generi non lavantur: suus, Cs.: gener auxilium Priamo ferebat, i. e. wishing to be a son-in-law , V.— A sister's husband, brotherin-law : regis, N.
Origins
From Proto-Italic *genros, from Proto-Indo-European *ǵm̥ros, from Proto-Indo-European *ǵem-. The current form can be derived from a byform *gemros, assimilating the nasal to make *genros, from which derives a second-declension r-stem.
Gallo-Romance
- Catalangendre
- Catalangenre
- Occitangendre
- Franco-Provençalgendro
- Old Frenchgendre
- Gascongèrfrom Gascon gier
- Gasconhiérfrom Gascon gier
- Gasconiendrefrom Gascon gier
Ibero-Romance
- Portuguesegenrofrom Old Galician-Portuguese genrro
- Spanishyernofrom Old Spanish yerno
- Asturianxenru
- Falaixhenrufrom Old Galician-Portuguese genrro
- Falaxenrufrom Old Galician-Portuguese genrro
- Falaxhenrufrom Old Galician-Portuguese genrro
- Galicianxenrofrom Old Galician-Portuguese genrro
Insular Romance
- Sardinianghèneru
- Sardiniangénniru
Balkan Romance
- Romanianginere
- Aromaniandziniri
- Aromaniandzinire
Italo-Romance
- Italiangenero
- Neapolitanjennero
- Sicilianjènniru
Padanian
- Emilianzèner
- Emilianzènar
- Emilianzèndar
- Ligurianzénou
- Ligurianzénne
- Ligurianzénio
- Ligurianzèndre
- Lombardzèner
- Lombardgèner
- Lombardzènder