LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinesecond declension

gener

gener m (genitive generī)
Classical[ˈɡɛ.nɛr]Ecclesiastical[ˈd͡ʒɛː.ner]
Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. masculineson-in-law
    hanc ego cum vellem generō dare, tempora taedīsWhen I was wanting to give her to a son-in-law, I was looking for the times suited for marriage torches, and whichever [times] must be avoided.8 CE, Ovidius, Fasti 6.221–222

Latīnē defined in Latin in our graded readers

marītus fīliae.
gener -ī m — in Mille Verba, Domus et Familia

Declension

declension
formsingularplural
nominativegenergenerī
genitivegenerīgenerōrum
dativegenerōgenerīs
accusativegenerumgenerōs
ablativegenerōgenerīs
vocativegenergenerī

gĕner, ĕri (archaic
I. dat. plur. generibus, Att. ap. Non. 487, 29), m. root GEN, v. gigno, a daughter's husband, a son-in-law.
I. Lit.: cum soceris generi non lavantur, Cic. Off. 1, 35, 129; cf.: mei viri gener, Plaut. Cist. 4, 2, 87: generum nostrum ire cum adfini suo, id. Trin. 3, 1, 21: et gener et affines placent, Ter. Heaut. 5, 1, 63; cf. id. ib. 4, 8, 25; id. And. 3, 3, 39; id. Hec. 4, 1, 22: C. Fannium et Quintum Scaevolam, generos Laelii, Cic. Rep. 1, 12; id. Lael. 1, 3; 8, 26; id. Att. 4, 2, 4; Caes. B. G. 5, 56, 3; Quint. 6 praef. § 13; Hor. C. 2, 4, 13; Ov. F. 3, 202; Vulg. 1 Reg. 18, 18 et saep.—Also, a daughter's bridegroom, Hor. Epod. 6, 13; Verg. A. 2, 344; cf.: generi et nurus appellatione sponsus quoque et sponsa continetur, Dig. 38, 10, 6.—
II. Transf.
A. The husband of a granddaughter or greatgranddaughter, for progener, qui conlegam et generum adsciverat Sejanum, Tac. A. 5, 6; 6, 8; cf.: generi appellatione et neptis et proneptis tam ex filio quam ex filia editarum, ceterarumque maritos contineri manifestum est, Dig. 50, 16, 136.—
B. A sister's husband, brother-in-law, Just. 18, 4; Nep. Paus. 1.—
C. Comically, of a daughter's paramour: Villius in Fausta Sullae gener, etc., Hor. S. 1, 2, 64.

Origins

From Proto-Italic *genros, from Proto-Indo-European *ǵm̥ros, from Proto-Indo-European *ǵem-. The current form can be derived from a byform *gemros, assimilating the nasal to make *genros, from which derives a second-declension r-stem.

Gallo-Romance
  • Catalangendre
  • Catalangenre
  • Occitangendre
  • Franco-Provençalgendro
  • Old Frenchgendre
  • Gascongèrfrom Gascon gier
  • Gasconhiérfrom Gascon gier
  • Gasconiendrefrom Gascon gier
Ibero-Romance
  • Portuguesegenrofrom Old Galician-Portuguese genrro
  • Spanishyernofrom Old Spanish yerno
  • Asturianxenru
  • Falaixhenrufrom Old Galician-Portuguese genrro
  • Falaxenrufrom Old Galician-Portuguese genrro
  • Falaxhenrufrom Old Galician-Portuguese genrro
  • Galicianxenrofrom Old Galician-Portuguese genrro
Insular Romance
  • Sardinianghèneru
  • Sardiniangénniru
Balkan Romance
  • Romanianginere
  • Aromaniandziniri
  • Aromaniandzinire
Italo-Romance
  • Italiangenero
  • Neapolitanjennero
  • Sicilianjènniru
Padanian
  • Emilianzèner
  • Emilianzènar
  • Emilianzèndar
  • Ligurianzénou
  • Ligurianzénne
  • Ligurianzénio
  • Ligurianzèndre
  • Lombardzèner
  • Lombardgèner
  • Lombardzènder

Quick answers

What does gener mean in Latin?
gener, a noun, means “son-in-law”.
What is the genitive of gener?
The genitive singular is generī. gener is masculine, second declension.
How do you pronounce gener?
In classical Latin, [ˈɡɛ.nɛr]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈd͡ʒɛː.ner].