gena
Meaning
- femininecheek
Lacrimae perēdēre hūmōre exsanguēs genās.
c. 45 BCE, Cicero, Tusculanae disputationes 3.12 - feminineeye socket
- femininerareeye or eyelid
Latīnē defined in Latin in our graded readers
pars vultūs sub oculīs.pars ōris sub oculōpars vultūs sub oculīsChoosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Mala · Maxilla · Gena
1. Mala (from μέμαχα, or from Mandere) denotes the upper, maxilla, the under jaw. Cels. Med. viii. 1. 2. Mala denotes the cheek as a usual expression, and in a merely physiological sense; gena (from γένυς) as a more ancient and select expression, and with an æsthetic reference. (vi. 208.)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | gena | genae |
| genitive | genae | genārum |
| dative | genae | genīs |
| accusative | genam | genās |
| ablative | genā | genīs |
| vocative | gena | genae |
genae ab inferiore parte tutantur subjectae leniterque eminentes, Cic. N. D. 2, 57, 143; cf. Plin. 11, 37, 57, § 156 sqq. ad haec omnia exprimenda in palpebris etiam et genis est quoddam deserviens iis ministerium, Quint. 11, 3, 77; cf. Plin. 23, 1, 24, § 49: ad genarum crassitudines et oculorum albugines, id. 32, 9, 31, § 98: MVLIERES GENAS NE RADVNTO, Fragm. XII. Tab. ap. Cic. Leg. 2, 23 fin.; Plin. 11, 37, 58, § 157; Fest. s. v. radere, p. 273 Müll.: lacrimae peredere humore exsangues genas, Poët. (perh. Pacuv.) ap. Cic. Tusc. 3, 12, 26; cf.: manat rara meas lacrima per genas, Hor. C, 4, 1, 34: lacrimis humectent ora genasque, Lucr. 1, 920; cf. id. 2, 977; 3, 469: pulchrae, Hor. C. 4, 13, 8: nunc primum opacat flore lanugo genas, Pac. ap. Paul. ex Fest. p. 94 Müll. (Trag. Rel. p. 103 Rib.): pilosae, Cic. Pis. 1, 1: erasae, Prop. 4 (5), 8, 26. tum mihi prima genas vestibat flore juventa, Verg. A. 8, 160: leves, Quint. 12, 10, 8: confusa pudore sensi me totis erubuisse genis, Ov. H. 21, 112; Vulg. Cant. 1, 9 al.—genam non leviter perstringere, Suet. Claud. 15 fin.: gena inferior, superior, Plin. 11, 37, 57, § 156 (v. above).—exustaeque tuae mox, Polypheme, genae, Prop. 3, 12 (4, 11), 26: cornicum immeritas eruit ungue genas, id. 4 (5), 5, 16; Ov. P. 2, 8, 66; id. H. 20, 206.— expilatque genis oculos, Ov. M. 13, 562.Origins
From Proto-Italic *genā, from Proto-Indo-European *ǵénu-, *ǵénus (“chin, jaw, cheek”). The declension was most likely changed to avoid confusion with genus. Cognates include Ancient Greek γένῡ̆ς (génū̆s), Sanskrit हनु (hánu), Persian چانه (čâne), Tocharian A śanweṃ, Old Armenian ծնաւտ (cnawt), Lithuanian žandas, Welsh gen, and Old English ċinn (English chin).
- Englishgena
- Italiangena
- Romaniangeană
- Aromaniandzeanã
- Aromaniandziane
In English words that came into English from gena
- genalgena
- genagena