LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

geminātiō

geminātiō f (genitive geminātiōnis)
Classical[ɡɛ.mɪˈnaː.ti.oː]Ecclesiastical[d͡ʒe.miˈnat.t͡si.o]

Meaning

  1. a doubling

Declension

declension
formsingularplural
nominativegeminātiōgeminātiōnēs
genitivegeminātiōnisgeminātiōnum
dativegeminātiōnīgeminātiōnibus
accusativegeminātiōnemgeminātiōnēs
ablativegeminātiōnegeminātiōnibus
vocativegeminātiōgeminātiōnēs

gĕmĭnātĭo, ōnis, f. id.,
I. a doubling: geminatio verborum habet interdum vim, leporem alias, * Cic. de Or. 3, 54, 206; so, verborum, Quint. 9, 3, 67: vocalium, id. 1, 4, 10: accusativi, id. 7, 9, 10; id. 9, 3, 29: in eadem vitii geminatione, id. 1, 5, 12; Gell. 13, 24, 4.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin geminātiō From geminō (“double, repeat”) + -tiō.

Descendants
  • Englishgemination
  • Italiangeminazione
  • Portuguesegeminação
  • Spanishgeminación

Quick answers

What does geminātiō mean in Latin?
geminātiō, a noun, means “a doubling”.
What is the genitive of geminātiō?
The genitive singular is geminātiōnis. geminātiō is feminine, third declension.
How do you pronounce geminātiō?
In classical Latin, [ɡɛ.mɪˈnaː.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [d͡ʒe.miˈnat.t͡si.o].