LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension one-termination adjective

gaudivigēns

gaudivigēns (genitive gaudivigentis)
Classical[ɡau̯ˈdɪ.wɪ.ɡẽːs]Ecclesiastical[ɡau̯ˈdiː.vi.d͡ʒens]

Meaning

  1. one terminationalive with joy, full of joy

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativegaudivigēnsgaudivigēnsgaudivigēns
genitivegaudivigentisgaudivigentisgaudivigentis
dativegaudivigentīgaudivigentīgaudivigentī
accusativegaudivigentemgaudivigentemgaudivigēns
ablativegaudivigentī
gaudivigente
gaudivigentī
gaudivigente
gaudivigentī
gaudivigente
vocativegaudivigēnsgaudivigēnsgaudivigēns
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativegaudivigentēsgaudivigentēsgaudivigentia
genitivegaudivigentiumgaudivigentiumgaudivigentium
dativegaudivigentibusgaudivigentibusgaudivigentibus
accusativegaudivigentīs
gaudivigentēs
gaudivigentīs
gaudivigentēs
gaudivigentia
ablativegaudivigentibusgaudivigentibusgaudivigentibus
vocativegaudivigentēsgaudivigentēsgaudivigentia

gaudĭvĭgens, entis, adj. gaudiumvigeo,
I. alive with joy, full of joy: CHORVS, Inscr. Orell. 1193.

Origins

From gaudium (“joy, delight”) + vigeō (“to be vigorous, thriving”).

Quick answers

What does gaudivigēns mean in Latin?
gaudivigēns, a adjective, means “alive with joy, full of joy”.
How do you pronounce gaudivigēns?
In classical Latin, [ɡau̯ˈdɪ.wɪ.ɡẽːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ɡau̯ˈdiː.vi.d͡ʒens].