noun · neutersecond declension
gaudium
gaudium n (genitive gaudiī or gaudī)
Classical[ˈɡau̯.di.ũː]Ecclesiastical[ˈɡaːu̯.di.um]
№ 727 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary
Meaning
- neuterjoy, delight
Latīnē defined in Latin in our graded readers
quod sentīmus cum rēs bene cadunt.gaudium -ī n — in Mille Verba, Animus et Adfectūs
laetitiagaudium -ī (n) — in IVLIANVS I: Gallia, ch. 4
laetitia magnagaudium -ī (n) — in Evangelium secundum Matthaeum, ch. 11
laetitia, magna voluptāsgaudium -ī (n) — in Evangelium secundum Marcum, ch. 6
joy
gaudium — in Seneca, ch. III
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | gaudium | gaudia |
| genitive | gaudiī gaudī | gaudiōrum |
| dative | gaudiō | gaudiīs |
| accusative | gaudium | gaudia |
| ablative | gaudiō | gaudiīs |
| vocative | gaudium | gaudia |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- gaudio perfundi
- to be filled with delight.
- gaudio lacrimare
- to weep for joy.
- gaudio, laetitia efferri
- to be beside oneself with joy.
- gaudio, laetitia exsultare
- to utter cries of joy.
- nimio gaudio paene desipere
- to almost lose one's reason from excess of joy.
- afficere aliquem gaudio, laetitia
- to give pleasure to some one.
- cumulum gaudii alicui afferre (vid. sect. V. 6) (Fam. 16. 21. 1)
- to add the crowning point to a person's joy.
gaudĭum, ii (apoc. form gau, like cael for caelum, do for domum: replet te laetificum gau, Enn. ap. Auson. Technop. 144; Ann. 451 Vahl.), n. id.,
I. inward joy, joy, gladness, delight (opp. laetitia, joy which shows itself externally).
I. Lit.
A. In gen.
(a). Sing.:
cum ratione animus movetur placide atque constanter, tum illud gaudium dicitur: cum autem inaniter et effuse animus exsultat, tum illa laetitia gestiens vel nimia dici potest, quam ita definiunt sine ratione animi elationem, Cic. Tusc. 4, 6, 13; Sall. C. 48, 1: voluptas dicitur etiam in animo ... non dicitur laetitia nec gaudium in corpore, id. Fin. 2, 4, 13 (cf. under B.): veluti ex servitute erepta (plebs) gaudium atque laetitiam agitabat, Sall. C. 48, 1: exsultare laetitia, triumphare gaudio, Cic. Clu. 5, 14: meum factum probari abs te triumpho gaudio, Caes. ap. Cic. Att. 9, 16, A, 2: non possum non confiteri, cumulari me maximo gaudio, quod, etc., Cic. Fam. 9, 14, 1: gaudio compleri, gaudio afficere, id. Fin. 5, 24, 69 sq.: tuis litteris perlectis exsilui gaudio, id. Fam. 16, 16, 1; cf.: cum tuas litteras legissem, incredibili gaudio sum elatus, id. ib. 10, 12, 2; id. Rep. 3, 30: gaudium, tristitiam ostendimus (manibus), Quint. 11, 3, 86: missa legatio quae gaudio fungeretur, to express their joy, offer their congratulations, Tac. H. 2, 55: prae gaudio ubi sim nescio, Ter. Heaut. 2, 3, 67; cf.: nimio gaudio paene desipere, Cic. Fam. 2, 9, 2: exclamare gaudio, Ter. Phorm. 5, 6, 30; cf.: lacrimare gaudio, id. Ad. 3, 3, 55: Ha. Gaudio ero vobis. Ad. At edepol nos voluptati tibi, Plaut. Poen. 5, 4, 47: quid illud gaudii est? Ter. And. 5, 5, 7.—With an object-genitive: gaudium periculosi saltus superati, Liv. 42, 55, 4.—(b). Plur.: quocum multa volup ac gaudia clamque palamque, Enn. ap. Gell. 12, 4 (Ann. v. 247 Vahl.):
cum me tantis affecistis gaudiis, Plaut. Poen. 5, 4, 105; more freq., the outward expressions of joy: feminarum praecipue et gaudia insignia erant et luctus, Liv. 22, 7, 12 (cf. sing.: gaudio exultans, id. 21, 42, 3): quibus gaudiis exsultabis? Cic. Cat. 1, 10, 26: ita varie per omnem exercitum laetitia, maeror, luctus atque gaudia agitabantur, Sall. C. 61 fin.: o qui complexus et gaudia quanta fuerunt! Hor. S. 1, 5, 43: gaudia prodentem vultum celare, id. ib. 2, 5, 104: in tacito cohibe gaudia clausa sinu, Prop. 2, 25 (3, 20), 30 (cf. gaudeo, II. A.): hunc scio mea solide gavisurum gaudia, Ter. And. 5, 5, 8: scin' me in quibus sim gaudiis? id. Eun. 5, 9, 5.—Prov.: Gaudia principium nostri sunt doloris, Ov. M. 7, 796.—B. In partic., sensual pleasure, delight, enjoyment (rare; not in Cic.; cf.
above the passage, Cic. Fin. 2, 4, 13; usually in plur.): dediti corporis gaudiis per luxum et ignaviam aetatem agunt, Sall. J. 2, 4: mutua gaudia, Lucr. 4, 1205; 5, 854: communia, id. 4, 1196; cf. ib. 1106; Tib. 1, 5, 39; Hor. C. 3, 6, 28: non umquam reputant quanti sibi gaudia constent, Juv. 6, 365: vini atque cibi, id. 10, 204: cenae, id. 15, 41.—In sing.: mihi sibique pestiferum hinc abstulit gaudium, Liv. 1, 58, 8.—II. Transf., also, like our joy, for an object which produces joy, a cause or occasion of joy (mostly poet. and in post-Aug. prose):
ceterum hoc gaudium magna prope clade in Samnio foedatum est, Liv. 7, 34, 1: non animo solum patrio gratum munus, sed corpori quoque salubre gaudium (sc. reditus filii) fuit, id. 37, 37, 7: cupidus falsis attingere gaudia palmis, i. e. conjugem, Prop. 1, 19, 9: fugiunt tua gaudia, Ov. H. 15, 109; Phaedr. 4, 20, 27; Petr. 79, 10.—B. Of inanim. and abstr. things:
non omnes (arbores) florent, et sunt tristes quaedam, quaeque non sentiant gaudia annorum, Plin. 16, 25, 40, § 95: flos est gaudium arborum, id. ib.: adamas opum gaudium, id. 20 praef. § 2.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
gaudium ī, n
GAV-, inward joy, joy, gladness, delight : gaudium atque laetitiam agitabat, S.: Prae gaudio ubi sim nescio, T.: lacrimo gaudio, T.: gaudio compleri: exsilui gaudio: conti nere gaudium non potuerunt, quin, etc., L.: nox gaudio laeta victoribus, Ta.: gaudium periculosi saltūs superati, L.: feminarum gaudia insignia erant, expressions of delight , L.: quibus gaudiis exsultabis?: gaudia quanta fuerunt! H.: mea gavisurus gaudia, T.: scin me in quibus sim gaudiis? T.—Prov.: Gaudia principium nostri sunt doloris, O.—Person.: mala mentis Gaudia, i. e. Malice , V.— Sensual pleasure, enjoyment (usu. plur.): pestiferum, L.: dediti corporis gaudiis, S.: impermissa, H.: gaudia sumit, O.: Gaudia quanta tuli! enjoyed , O.: quanti sibi gaudia constent, Iu. — A joy, cause of joy, source of pleasure, delight : duci falso gaudio, T.: gaudium clade foedatum est, L.: fugiunt tua gaudia, O.
Origins
Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -iusnom. Latin -ium Latin gaudium From gaudeō + -ium.
Learned borrowings
- Englishgaudy
- GermanGaudium
- Italiangaudio
- Englishgaudfrom Old French gaudie
- Portuguesegáudio
- Spanishgaudio
- Friuliangaudie
- Middle Englishgaudifrom Old French gaudie
Southern Gallo-Romance
- Catalangoig
- Catalangoi
- Old Occitangauch
- Old Occitangaug
Insular Romance
- Sardiniangaju
Italo-Romance
- Italiangodio
- Corsicangoju
- Neapolitangautšə
- Siciliangàujufrom Old Sicilian gauju
- Sicilianjaviufrom Old Sicilian gauju
Ibero-Romance
- Portuguesegoivofrom Old Galician-Portuguese goyo
- Aragonesegoyo
- Aragonesegoi
- Old Spanishgoço
- Old Spanishgozo
Gallo-Italic
- Old Liguriangozo
- Old Liguriangoyo
- Old Lombardgouço
- Piedmontesegòifrom Old Piedmontese goy
- Romagnolgogio
Northern Gallo-Romance
- Franco-Provençaldzeuya
- Franco-Provençaljouè
- Franco-Provençaljoei
- Old Frenchjoi
- Old Frenchjoie
Ancient borrowings
- Albaniangaz
- Albaniangëzim
In English words that came into English from gaudium
- joygaudia
- jogaudia
- gaudygaudium