LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininefirst declension

fuscina

fuscina f (genitive fuscinae)
Classical[ˈfʊs.kɪ.na]Ecclesiastical[ˈfuʃ.ʃi.na]

Meaning

  1. femininetrident, three-pronged spear.

Declension

declension
formsingularplural
nominativefuscinafuscinae
genitivefuscinaefuscinārum
dativefuscinaefuscinīs
accusativefuscinamfuscinās
ablativefuscināfuscinīs
vocativefuscinafuscinae

fuscĭna, ae, f. kindr. with furca,
I. a three-pronged spear, a trident: dant (deo) arcum, sagittas, hastam, clipeum, fuscinam, fulmen, Cic. N. D. 1, 36, 101; as an attribute of Neptune, Suet. Calig. 52; as a weapon of the retiarii, id. ib. 30; Juv. 2, 143; Paul. Sent. 3, 6, 66.

Origins

Compare with furca (“two-pronged fork”)

Gallo-Romance
  • Frenchfoënefrom Old French foene
  • Frenchfoènefrom Old French foene
  • Frenchfouanefrom Old French foene
  • Frenchfouënefrom Old French foene
  • Frenchfouinefrom Old French foene
  • Englishfoinfrom Old French foene
  • Walloonfonnefrom Old French foene
Italo-Romance
  • Italianfiocina
Borrowings
  • Albanianfuzhnjë

In the Academy Smith's classical dictionaries

Quick answers

What does fuscina mean in Latin?
fuscina, a noun, means “trident, three-pronged spear.”.
What is the genitive of fuscina?
The genitive singular is fuscinae. fuscina is feminine, first declension.
How do you pronounce fuscina?
In classical Latin, [ˈfʊs.kɪ.na]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈfuʃ.ʃi.na].