adjectivefirst/second-declension adjective
fūnestus
fūnestus (feminine fūnesta, neuter fūnestum, comparative fūnestior, superlative fūnestissimus)
Classical[fuːˈnɛs.tʊs]Ecclesiastical[fuˈnɛs.tus]
Meaning
- adjectivedeadly, fatal
- adjectivemournful, dismal
Miserum funestumque spectāmen aspexī
I witnessed a pitiable and dismal spectaclec. 125 CE – 180 CE, Apuleius, Metamorphoses 4.20
Latīnē defined in Latin in our graded readers
mortem lūctumque ferēnsfūnestus -a -um — in IVLIANVS III: Persia, ch. 13
quī mortem et lūctum fertfūnestus -a -um — in Metamorphoses I, ch. 5, 23
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | fūnestus | fūnesta | fūnestum |
| genitive | fūnestī | fūnestae | fūnestī |
| dative | fūnestō | fūnestae | fūnestō |
| accusative | fūnestum | fūnestam | fūnestum |
| ablative | fūnestō | fūnestā | fūnestō |
| vocative | fūneste | fūnesta | fūnestum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | fūnestī | fūnestae | fūnesta |
| genitive | fūnestōrum | fūnestārum | fūnestōrum |
| dative | fūnestīs | fūnestīs | fūnestīs |
| accusative | fūnestōs | fūnestās | fūnesta |
| ablative | fūnestīs | fūnestīs | fūnestīs |
| vocative | fūnestī | fūnestae | fūnesta |
fūnestus, a, um, adj. funus.
I. Act., causing death, destruction, or calamity; causing grief; deadly, fatal, destructive, calamitous, mournful, dismal (class.; syn.: nefarius, perniciosus;
fatalis, fatifer): ad ejus (C. Verris) funestam securem servati, Cic. Verr. 2, 5, 47, § 123; cf.: deorum templis atque delubris funestos ac nefarios ignes inferre, id. Cat. 3, 9, 22: arma, Ov. F. 1, 521: venenum, id. M. 3, 49: morsus, id. ib. 11, 373: munus, id. ib. 2, 88: taxus, id. ib. 4, 432; cf. taeda, Verg. A. 7, 322: scelus, Phaedr. 3, 10, 50.—Comp.: funestior dies Alliensis pugnae, quam urbis captae, Cic. Att. 9, 5, 2.—Sup.: Caligula sceleratissimus ac funestissimus, Eutr. 7, 12.—(b). With dat.:
aquilam argenteam, quam tibi perniciosam et funestam futuram confido, Cic. Cat. 1, 9, 24: o diem illum funestum senatui bonisque omnibus! id. Sest. 12, 27; cf.: nox nobis, id. Fl. 41, 103: victoria orbi terrarum, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 8, 3.—II. Neutr., filled with misfortune or grief, fatal, mournful, sad (class.;
syn.: infaustus, infelix, etc.): agros funestos reddere, Lucr. 6, 1139: capilli, Ov. F. 6, 493: utque manus funestas arceat aris, i. e. polluted with blood, id. M. 11, 584: familia, in mourning, Cic. Leg. 2, 22, 55; Liv. 2, 8, 8; 2, 47, 10: adeo ut annales velut funesti nihil praeter nomina consulum suggerant, as if they were lists of the dead, id. 4, 20, 9; cf. epistolae, announcing misfortune or sad tidings, Vell. 2, 117, 1: funestior advolat alter Nuntius, Claud. in Eutr. 2, 474; cf.: nocturna volucris funesta querela, Prop. 2, 20 (3, 13), 5; hence also: omen, id. 2, 28, 38 (3, 25, 4 M.): littera, denoting death, mourning, Ov. M. 10, 216: manus, mourning (of a dowager), id. ib. 11, 585: funestum est a forti atque honesto viro jugulari, funestius ab eo, cujus vox, etc., Cic. Quint. 31, 95.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
fūnestus adj. with comp.
funus, causing death, deadly, fatal, destructive, pernicious, calamitous, mournful, dismal : eius securis: templis funestos ignīs inferre: tabes veneni, O.: taxus, O.: scelus, Ph.: funestior dies pugnae: o diem funestum senatui.— Filled with misfortune, fatal, mournful, sad : capilli, O.: manūs, i. e. of a mourner , O.: familia Fabi morte, in mourning , L.: annales, i. e. lists of the dead , L.: littera, mourning , O.: omen, Pr.: funestum est a forti viro iugulari, funestius ab eo, etc.
Origins
From fūnus (“funeral, burial; death”) + -tus.
Descendants
- Catalanfunest
- Frenchfuneste
- Italianfunesto
- Spanishfunesto
- Spanishfunesta