LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

fūnestus

fūnestus (feminine fūnesta, neuter fūnestum, comparative fūnestior, superlative fūnestissimus)
Classical[fuːˈnɛs.tʊs]Ecclesiastical[fuˈnɛs.tus]

Meaning

  1. adjectivedeadly, fatal
  2. adjectivemournful, dismal
    Miserum funestumque spectāmen aspexīI witnessed a pitiable and dismal spectaclec. 125 CE – 180 CE, Apuleius, Metamorphoses 4.20

Latīnē defined in Latin in our graded readers

quī mortem et lūctum fert
fūnestus -a -um — in Metamorphoses I, ch. 5, 23

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativefūnestusfūnestafūnestum
genitivefūnestīfūnestaefūnestī
dativefūnestōfūnestaefūnestō
accusativefūnestumfūnestamfūnestum
ablativefūnestōfūnestāfūnestō
vocativefūnestefūnestafūnestum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativefūnestīfūnestaefūnesta
genitivefūnestōrumfūnestārumfūnestōrum
dativefūnestīsfūnestīsfūnestīs
accusativefūnestōsfūnestāsfūnesta
ablativefūnestīsfūnestīsfūnestīs
vocativefūnestīfūnestaefūnesta

fūnestus, a, um, adj. funus.
I. Act., causing death, destruction, or calamity; causing grief; deadly, fatal, destructive, calamitous, mournful, dismal (class.; syn.: nefarius, perniciosus; fatalis, fatifer): ad ejus (C. Verris) funestam securem servati, Cic. Verr. 2, 5, 47, § 123; cf.: deorum templis atque delubris funestos ac nefarios ignes inferre, id. Cat. 3, 9, 22: arma, Ov. F. 1, 521: venenum, id. M. 3, 49: morsus, id. ib. 11, 373: munus, id. ib. 2, 88: taxus, id. ib. 4, 432; cf. taeda, Verg. A. 7, 322: scelus, Phaedr. 3, 10, 50.—Comp.: funestior dies Alliensis pugnae, quam urbis captae, Cic. Att. 9, 5, 2.—Sup.: Caligula sceleratissimus ac funestissimus, Eutr. 7, 12.—
(b). With dat.: aquilam argenteam, quam tibi perniciosam et funestam futuram confido, Cic. Cat. 1, 9, 24: o diem illum funestum senatui bonisque omnibus! id. Sest. 12, 27; cf.: nox nobis, id. Fl. 41, 103: victoria orbi terrarum, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 8, 3.—
II. Neutr., filled with misfortune or grief, fatal, mournful, sad (class.; syn.: infaustus, infelix, etc.): agros funestos reddere, Lucr. 6, 1139: capilli, Ov. F. 6, 493: utque manus funestas arceat aris, i. e. polluted with blood, id. M. 11, 584: familia, in mourning, Cic. Leg. 2, 22, 55; Liv. 2, 8, 8; 2, 47, 10: adeo ut annales velut funesti nihil praeter nomina consulum suggerant, as if they were lists of the dead, id. 4, 20, 9; cf. epistolae, announcing misfortune or sad tidings, Vell. 2, 117, 1: funestior advolat alter Nuntius, Claud. in Eutr. 2, 474; cf.: nocturna volucris funesta querela, Prop. 2, 20 (3, 13), 5; hence also: omen, id. 2, 28, 38 (3, 25, 4 M.): littera, denoting death, mourning, Ov. M. 10, 216: manus, mourning (of a dowager), id. ib. 11, 585: funestum est a forti atque honesto viro jugulari, funestius ab eo, cujus vox, etc., Cic. Quint. 31, 95.

Origins

From fūnus (“funeral, burial; death”) + -tus.

Descendants
  • Catalanfunest
  • Frenchfuneste
  • Italianfunesto
  • Spanishfunesto
  • Spanishfunesta

Quick answers

What does fūnestus mean in Latin?
fūnestus, a adjective, means “deadly, fatal; mournful, dismal”.
How do you pronounce fūnestus?
In classical Latin, [fuːˈnɛs.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [fuˈnɛs.tus].