adjectivefirst/second-declension adjective
fūmigābundus
fūmigābundus (feminine fūmigābunda, neuter fūmigābundum)
Classical[fuː.mɪ.ɡaːˈbʊn.dʊs]Ecclesiastical[fu.mi.ɡaˈbun.dus]
Meaning
- adjectivesmoking
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | fūmigābundus | fūmigābunda | fūmigābundum |
| genitive | fūmigābundī | fūmigābundae | fūmigābundī |
| dative | fūmigābundō | fūmigābundae | fūmigābundō |
| accusative | fūmigābundum | fūmigābundam | fūmigābundum |
| ablative | fūmigābundō | fūmigābundā | fūmigābundō |
| vocative | fūmigābunde | fūmigābunda | fūmigābundum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | fūmigābundī | fūmigābundae | fūmigābunda |
| genitive | fūmigābundōrum | fūmigābundārum | fūmigābundōrum |
| dative | fūmigābundīs | fūmigābundīs | fūmigābundīs |
| accusative | fūmigābundōs | fūmigābundās | fūmigābunda |
| ablative | fūmigābundīs | fūmigābundīs | fūmigābundīs |
| vocative | fūmigābundī | fūmigābundae | fūmigābunda |
fūmĭgābundus, a, um, adj. fumigo,
I. causing smoke, smoking (late Lat.):
terra, Vulg. Sapient. 10, 7.Origins
From fūmigō (“cause to smoke, fumigate”) + -bundus.