LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

fulgurō

fulgurō (present infinitive fulgurāre, perfect active fulgurāvī, supine fulgurātum)
Classical[ˈfʊɫ.ɡʊ.roː]Ecclesiastical[ˈful.ɡu.ro]

Meaning

  1. to glitter, flash, shine brightly

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.fulgurōfulgurābamfulgurābōfulgurāvīfulgurāveramfulgurāverō
fulgurārō
2nd sg.fulgurāsfulgurābāsfulgurābisfulgurāvistī
fulgurāstī
fulgurāverās
fulgurārās
fulgurāveris
3rd sg.fulguratfulgurābatfulgurābitfulgurāvitfulgurāverat
fulgurārat
fulgurāverit
fulgurārit
1st pl.fulgurāmusfulgurābāmusfulgurābimusfulgurāvimusfulgurāverāmusfulgurāverimus
fulgurārimus
2nd pl.fulgurātisfulgurābātisfulgurābitisfulgurāvistis
fulgurāstis
fulgurāverātis
fulgurārātis
fulgurāveritis
fulgurāritis
3rd pl.fulgurantfulgurābantfulgurābuntfulgurāvērunt
fulgurāvēre, fulgurārunt
fulgurāverant
fulgurārant
fulgurāverint
fulgurārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.fulguremfulgurāremfulgurāverim
fulgurārim
fulgurāvissem
fulgurāssem
2nd sg.fulgurēsfulgurārēsfulgurāverīsfulgurāvissēs
fulgurāssēs
3rd sg.fulguretfulgurāretfulgurāverit
fulgurārit
fulgurāvisset
fulgurāsset
1st pl.fulgurēmusfulgurārēmusfulgurāverīmus
fulgurārīmus
fulgurāvissēmus
fulgurāssēmus
2nd pl.fulgurētisfulgurārētisfulgurāverītis
fulgurārītis
fulgurāvissētis
fulgurāssētis
3rd pl.fulgurentfulgurārentfulgurāverint
fulgurārint
fulgurāvissent
fulgurāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.fulgurorfulgurābarfulgurābor
2nd sg.fulgurāris
fulgurāre
fulgurābāris
fulgurābāre
fulgurāberis
fulgurābere
3rd sg.fulgurāturfulgurābāturfulgurābitur
1st pl.fulgurāmurfulgurābāmurfulgurābimur
2nd pl.fulgurāminīfulgurābāminīfulgurābiminī
3rd pl.fulguranturfulgurābanturfulgurābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.fulgurerfulgurārer
2nd sg.fulgurēris
fulgurēre
fulgurārēris
fulgurārēre
3rd sg.fulgurēturfulgurārētur
1st pl.fulgurēmurfulgurārēmur
2nd pl.fulgurēminīfulgurārēminī
3rd pl.fulgurenturfulgurārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.fulgurāfulgurāre
pres. 2nd pl.fulgurātefulgurāminī
fut. 2nd sg.fulgurātōfulgurātor
fut. 3rd sg.fulgurātōfulgurātor
fut. 2nd pl.fulgurātōte—
fut. 3rd pl.fulgurantōfulgurantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivefulgurārefulgurārī
perfect infinitivefulgurāvisse
fulgurāsse
fulgurātum esse
future infinitivefulgurātūrum essefulgurātum īrī
present participlefulgurāns—
perfect participle—fulgurātus
fulgurāta, fulgurātā, fulgurātae, fulgurātam, fulgurātārum, fulgurātās, fulgurātī, fulgurātōrum, fulgurātōs
future participlefulgurātūrus
fulgurātūra, fulgurātūrā, fulgurātūrae, fulgurātūram, fulgurātūrārum, fulgurātūrās, fulgurātūre, fulgurātūrī, fulgurātūrīs, fulgurātūrō, fulgurātūrōrum, fulgurātūrōs, fulgurātūrum
fulgurandus
fulguranda, fulgurandā, fulgurandae, fulgurandam, fulgurandārum, fulgurandās, fulgurande, fulgurandīs, fulgurandōrum, fulgurandōs
gerundfulgurandī, fulgurandō, fulgurandumsupinefulgurātum, fulgurātū

fulgŭro, āre,
I. v. impers. [id.], to lighten (less freq. than fulgeo; in many MSS. the reading oscillates between the two words; cf. Spald. and Zumpt ad Quint. 2, 16, 19, and Mos. and Orell. ad Cic. N. D. 2, 25, 65).
I. Lit.: noctu magis quam interdiu sine tonitribus fulgurat, Plin. 2, 54, 55, § 145: ex omnibus partibus caeli, id. 18, 35, 81, § 354: Jove tonante, fulgurante comitia populi habere nefas, Cic. Div. 2, 18, 43 Orell. N. cr.: fulgurat, cum repentinum late lumen emicuit, Sen. Q. N. 2, 57, 1.—
II. Trop.
A. Of oratory (cf. fulgeo, I. B.): fulgurat in ullo umquam verius dicta vis eloquentiae? Plin. H. N. praef. § 5; Quint. 2, 16, 19 (v. fulgeo, I. B.), Plin. Ep. 1, 20, 19.—
B. To flash, glitter, glisten, shine (poet.): vetitoque domus jam fulgurat auro, Stat. Th. 4, 191: cernis, oculis qui fulgurat ignis! Sil. 12, 723.—Part.: fulgŭrātus, a, um, pass. only as subst. plur.: fulgŭrāta, orum, n., things struck by lightning: omnibus fulguratis odor sulphuris inest, Sen. Q. N. 2, 21, 2.

Origins

Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin fulgurō From fulgur (“flash”, “lightning”) + -ō (1st conjugation verbal suffix).

Descendants
  • Catalanfulgurar
  • Englishfulgurate
  • Frenchfulgurer
  • Italianfolgorare
  • Portuguesefulgurar
  • Romanianfulgera
  • Romanianfulgerare
  • Spanishfulgurar
  • Aromaniansfuldzirã
  • Aromaniansfuldzirari

In English words that came into English from fulgurō

  • fulguratefulgurātus
  • fulgurationfulguratio
  • fulguratorfulgurator

Quick answers

What does fulgurō mean in Latin?
fulgurō, a verb, means “to glitter, flash, shine brightly”.
What are the principal parts of fulgurō?
fulgurō, fulgurāre, fulgurāvī, fulgurātum (first conjugation).
How do you pronounce fulgurō?
In classical Latin, [ˈfʊɫ.ɡʊ.roː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈful.ɡu.ro].
Which English words come from fulgurō?
English words that go back to Latin fulgurō include fulgurate, fulguration and fulgurator.