LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

frūstrātiō

frūstrātiō f (genitive frūstrātiōnis)
Classical[fruːsˈtraː.ti.oː]Ecclesiastical[frusˈtrat.t͡si.o]

Meaning

  1. a deception, trick
  2. disappointment, frustration
  3. the act of delaying or keeping back

Declension

declension
formsingularplural
nominativefrūstrātiōfrūstrātiōnēs
genitivefrūstrātiōnisfrūstrātiōnum
dativefrūstrātiōnīfrūstrātiōnibus
accusativefrūstrātiōnemfrūstrātiōnēs
ablativefrūstrātiōnefrūstrātiōnibus
vocativefrūstrātiōfrūstrātiōnēs

frustrātĭo, ōnis, f. id.,
I. a deceiving, deception, disappointment, frustration (rare; not used by Cicero): in horunc familiam Hodie frustrationem iniciam maximam, Plaut. Am. 3, 1, 15; so, frustrationes dare (with ludificare), id. Most. 5, 2, 30: clamant, fraude fieri, quod foris teneatur exercitus: frustrationem eam legis tollendae esse, Liv. 3, 24, 1: cum longo sermone habito dilatus per frustationem esset, id. 25, 25, 3.—With subj. gen.: frustratio Gallorum eo spectabat, ut tererent tempus, donec, etc., id. 38, 25, 7.—In plur.: cum variis frustrationibus differretur, Just. 9, 6: quo magis me petiverunt, tanto majorem iis frustratio dolorem attulit, failure, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 23, 5; Quint. 2, 20, 3: sine successu ac bono eventu frustratio est, non cultura, failure, Varr. R. R. 1, 1, 6.—
2. A delaying, keeping back, Dig. 17, 1, 37 al.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin frūstrātiō From frūstror (“deceive, trick”) + -tiō.

Descendants
  • Catalanfrustració
  • Englishfrustration
  • Frenchfrustration
  • Italianfrustrazione
  • Portuguesefrustração
  • Romanianfrustrație
  • Spanishfrustración
  • Hungarianfrusztráció
  • Polishfrustracja
  • Russianфрустрация

In English words that came into English from frūstrātiō

  • frustrationfrūstrātiō

Quick answers

What does frūstrātiō mean in Latin?
frūstrātiō, a noun, means “a deception, trick; disappointment, frustration; the act of delaying or keeping back”.
What is the genitive of frūstrātiō?
The genitive singular is frūstrātiōnis. frūstrātiō is feminine, third declension.
How do you pronounce frūstrātiō?
In classical Latin, [fruːsˈtraː.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [frusˈtrat.t͡si.o].