LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation, deponent

frūnīscor

frūnīscor (present infinitive frūnīscī, perfect active frūnītus sum)
Classical[fruːˈniːs.kɔr]Ecclesiastical[fruˈnis.kor]

Meaning

  1. deponenttransitiveto enjoy

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Uti · Usurpare · Frui · Frunisci

Uti and usurpare denote the mere act of using, by which a person turns a thing to his advantage; but uti (from οἴω) a permanent use; usurpare (usui rapere) a single act of using; whereas frui and the antiquated word frunisci (from φρονεῖν), the pleasant feeling of this use, as to enjoy; frui is the primitive, frunisci the inchoative of the verb. Sen. Vit. B. 10. Tu voluptate frueris, ego utor. Flor. ii. 6. Hannibal cum victoria posset uti, frui maluit. Cic. Rosc. Am. 45, 131. Commoda, quibus utimur, lucem, qua fruimur, spiritumque, quem ducimus, a Deo nobis dari. Cic. Cat. iii. 2, 5. Quorum opera . . . assidue utor; comp. with Fin. ii. 35, 118. In ea, quam sæpe usurpabas, tranquillitate degere omnem vitam. Cic. Orat. 51, 169. Post inventa conclusio est, qua credo usuros veteres illos fuisse, si jam nota et usurpata res esset. (iii. 134.)

Conjugation conjugation 3 deponent

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.frūnīscorfrūnīscēbarfrūnīscar———
2nd sg.frūnīsceris
frūnīscere
frūnīscēbāris
frūnīscēbāre
frūnīscēris
frūnīscēre
———
3rd sg.frūnīsciturfrūnīscēbāturfrūnīscētur———
1st pl.frūnīscimurfrūnīscēbāmurfrūnīscēmur———
2nd pl.frūnīsciminīfrūnīscēbāminīfrūnīscēminī———
3rd pl.frūnīscunturfrūnīscēbanturfrūnīscentur———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.frūnīscarfrūnīscerer——
2nd sg.frūnīscāris
frūnīscāre
frūnīscerēris
frūnīscerēre
——
3rd sg.frūnīscāturfrūnīscerētur——
1st pl.frūnīscāmurfrūnīscerēmur——
2nd pl.frūnīscāminīfrūnīscerēminī——
3rd pl.frūnīscanturfrūnīscerentur——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.frūnīscere—
pres. 2nd pl.frūnīsciminī—
fut. 2nd sg.frūnīscitor—
fut. 3rd sg.frūnīscitor—
fut. 3rd pl.frūnīscuntor—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivefrūnīscī—
perfect infinitivefrūnītum esse—
future infinitivefrūnītūrum esse—
present participlefrūnīscēns—
perfect participlefrūnītusfrūnīta
frūnītā, frūnītae, frūnītam, frūnītārum, frūnītās, frūnīte, frūnītī, frūnītīs, frūnītō, frūnītōrum, frūnītōs
future participlefrūnītūrus
frūnītūra, frūnītūrā, frūnītūrae, frūnītūram, frūnītūrārum, frūnītūrās, frūnītūre, frūnītūrī, frūnītūrīs, frūnītūrō, frūnītūrōrum, frūnītūrōs, frūnītūrum
frūnīscendus
frūnīscundus
gerundfrūnīscendī, frūnīscendō, frūnīscendumsupinefrūnītum, frūnītū

frūniscor, frūnītus, 3,
I. v. dep. n. [a lengthened form of fruor], to enjoy (anteand post-class.); constr. with acc.; rarely with abl.: (Q. Claudius Quadrigiarius) Domus, inquit, suas quemque ire jubet et sua omnia frunisci ... ut fatiscor a fateor, ita fruniscor factum est a fruor. Q. Metellus Numidicus ... ita scripsit: Ego neque aqua neque igni careo, et summa gloria fruniscor. Novius in Atellana, quae Parcus inscripta, hoc verbo ita utitur: Quod magno opere quaesiverunt, id frunisci non queunt. Qui non parsit apud se, frunitus est, Gell. 17, 2, 5 sq.: Fruniscor et frunitum dixit Cato: nosque cum adhuc dicimus infrunitum, certum est antiquos dixisse frunitum, Paul. ex Fest. p. 92 Müll.: Frunisci pro frui. Lucilius: Aeque fruniscor ego ac tu. Coelius (leg. Claudius) ... Novius ... (then follow the passages quoted above from Gellius), Non. 113, 7 sq.: hinc tu nisi malum, frunisci nil potes, ne postules, Plaut. Rud. 4, 3, 73: QVEM NON LIQVIT (i. e. licuit) NOS FRVNISCI, Inscr. Orell. 4768.

Origins

Perhaps an extended form of fruor. De Vaan suggests that the term could reflect an earlier nasal-infix stem *frūg-n-e/o-, which De Vaan suggests could be compared to Gothic 𐌿𐍃𐌱𐍂𐌿𐌺𐌽𐌰𐌽 (usbruknan).

Quick answers

What does frūnīscor mean in Latin?
frūnīscor, a verb, means “to enjoy”.
What are the principal parts of frūnīscor?
frūnīscor, frūnīscī, frūnītus sum (third conjugation, deponent).
How do you pronounce frūnīscor?
In classical Latin, [fruːˈniːs.kɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [fruˈnis.kor].