noun · neuterthird declension
frūmen
frūmen n (genitive frūminis)
Classical[ˈfruː.mɛn]Ecclesiastical[ˈfruː.men]
Meaning
- a gruel, pottage or porridge made from grain and used in sacrifices.
Quid fitilla, quid frumen, quid africia, quid gratilla, catumeum, conspolium, cubula? ex quibus duo, quae prima, sunt pultium nomina, sed genere et qualitate diversa. What is the meaning of fitilla, frumen, africia, gratilla, catumeum, cumspolium, cubula?—of which the first two are names of species of pottage, but differing in kind and quality;
c. 303 CE, Arnobius, Against the Pagans 7.24 - larynx, throat
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | frūmen | frūmina |
| genitive | frūminis | frūminum |
| dative | frūminī | frūminibus |
| accusative | frūmen | frūmina |
| ablative | frūmine | frūminibus |
| vocative | frūmen | frūmina |
frūmen, ĭnis, n. fruor (post-class.). *
I. A gruel or porridge made of corn, and used in sacrifices, Arn. 7, 230.—
II. = λάρυγξ, the larynx, throat, Don. Ter. Phorm. 2, 2, 18; id. Ad. 5, 8, 27; Serv. Verg. G. 1, 74, and A. 1, 178; Isid. Orig. 17, 3, 2; 6, 23; 20, 2, 27.
Origins
From Proto-Italic *frūgmen, equivalent to fruor (“use, enjoy”) + -men (noun-forming suffix); ultimately, from Proto-Indo-European *bʰréwHg-mn̥. Compare frūmentum.