LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

frūctificō

frūctificō (present infinitive frūctificāre, perfect active frūctificāvī, supine frūctificātum)
Classical[fruːkˈtɪ.fɪ.koː]Ecclesiastical[frukˈtiː.fi.ko]

Meaning

  1. to bear fruit; to fructify

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.frūctificōfrūctificābamfrūctificābōfrūctificāvīfrūctificāveramfrūctificāverō
fructificārō
2nd sg.frūctificāsfrūctificābāsfrūctificābisfrūctificāvistī
fructificāstī
frūctificāverās
fructificārās
frūctificāveris
3rd sg.frūctificatfrūctificābatfrūctificābitfrūctificāvitfrūctificāverat
fructificārat
frūctificāverit
fructificārit
1st pl.frūctificāmusfrūctificābāmusfrūctificābimusfrūctificāvimusfrūctificāverāmusfrūctificāverimus
fructificārimus
2nd pl.frūctificātisfrūctificābātisfrūctificābitisfrūctificāvistis
fructificāstis
frūctificāverātis
fructificārātis
frūctificāveritis
fructificāritis
3rd pl.frūctificantfrūctificābantfrūctificābuntfrūctificāvērunt
frūctificāvēre, fructificārunt
frūctificāverant
fructificārant
frūctificāverint
fructificārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.frūctificemfrūctificāremfrūctificāverim
fructificārim
frūctificāvissem
fructificāssem
2nd sg.frūctificēsfrūctificārēsfrūctificāverīsfrūctificāvissēs
fructificāssēs
3rd sg.frūctificetfrūctificāretfrūctificāverit
fructificārit
frūctificāvisset
fructificāsset
1st pl.frūctificēmusfrūctificārēmusfrūctificāverīmus
fructificārīmus
frūctificāvissēmus
fructificāssēmus
2nd pl.frūctificētisfrūctificārētisfrūctificāverītis
fructificārītis
frūctificāvissētis
fructificāssētis
3rd pl.frūctificentfrūctificārentfrūctificāverint
fructificārint
frūctificāvissent
fructificāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.frūctificorfrūctificābarfrūctificābor
2nd sg.frūctificāris
frūctificāre
frūctificābāris
frūctificābāre
frūctificāberis
frūctificābere
3rd sg.frūctificāturfrūctificābāturfrūctificābitur
1st pl.frūctificāmurfrūctificābāmurfrūctificābimur
2nd pl.frūctificāminīfrūctificābāminīfrūctificābiminī
3rd pl.frūctificanturfrūctificābanturfrūctificābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.frūctificerfrūctificārer
2nd sg.frūctificēris
frūctificēre
frūctificārēris
frūctificārēre
3rd sg.frūctificēturfrūctificārētur
1st pl.frūctificēmurfrūctificārēmur
2nd pl.frūctificēminīfrūctificārēminī
3rd pl.frūctificenturfrūctificārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.frūctificāfrūctificāre
pres. 2nd pl.frūctificātefrūctificāminī
fut. 2nd sg.frūctificātōfrūctificātor
fut. 3rd sg.frūctificātōfrūctificātor
fut. 2nd pl.frūctificātōte—
fut. 3rd pl.frūctificantōfrūctificantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivefrūctificārefrūctificārī
perfect infinitivefrūctificāvisse
fructificāsse
frūctificātum esse
future infinitivefrūctificātūrum essefrūctificātum īrī
present participlefrūctificāns—
perfect participle—frūctificātus
frūctificāta, frūctificātā, frūctificātae, frūctificātam, frūctificātārum, frūctificātās, frūctificātī, frūctificātōrum, frūctificātōs
future participlefrūctificātūrus
frūctificātūra, frūctificātūrā, frūctificātūrae, frūctificātūram, frūctificātūrārum, frūctificātūrās, frūctificātūre, frūctificātūrī, frūctificātūrīs, frūctificātūrō, frūctificātūrōrum, frūctificātūrōs, frūctificātūrum
frūctificandus
frūctificanda, frūctificandā, frūctificandae, frūctificandam, frūctificandārum, frūctificandās, frūctificande, frūctificandīs, frūctificandōrum, frūctificandōs
gerundfrūctificandī, frūctificandō, frūctificandumsupinefrūctificātum, frūctificātū

fructĭfĭco, āre, v. n. fructus+facio,
I. to bear fruit (post-class.): laurus fructificat, Calp. Ecl. 4, 91; Tert. Res. Carn. 52; Vulg. Marc. 4, 20 al.

Origins

Proto-Italic *-fakos Latin -ficus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin -ficō Latin frūctificō From frūctus + -ficō.

Borrowings
  • Italianfruttificare
  • Englishfructifyfrom Old French fructefier
  • Portuguesefrutificar
  • Romanianfructifica
  • Spanishfructificar
  • Neapolitanfrottefecare
Gallo-Romance
  • Old Catalanfrutigar
  • Zarphaticfrotigier
Ibero-Romance
  • Old Galician-Portuguesefruitevegar
  • Old Galician-Portugueseafruitevegar
  • Old Galician-Portugueseafruitivegar
  • Ladinofrochiguarfrom Old Spanish fruchiguar
  • Ladinofruchiguarfrom Old Spanish fruchiguar

Quick answers

What does frūctificō mean in Latin?
frūctificō, a verb, means “to bear fruit; to fructify”.
What are the principal parts of frūctificō?
frūctificō, frūctificāre, frūctificāvī, frūctificātum (first conjugation).
How do you pronounce frūctificō?
In classical Latin, [fruːkˈtɪ.fɪ.koː]; in ecclesiastical (church) Latin, [frukˈtiː.fi.ko].