LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

fremebundus

fremebundus (feminine fremebunda, neuter fremebundum)
Classical[frɛ.mɛˈbʊn.dʊs]Ecclesiastical[fre.meˈbun.dus]

Meaning

  1. adjectivepoeticmaking a low roaring, growling, snorting, muttering, murmuring

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativefremebundusfremebundafremebundum
genitivefremebundīfremebundaefremebundī
dativefremebundōfremebundaefremebundō
accusativefremebundumfremebundamfremebundum
ablativefremebundōfremebundāfremebundō
vocativefremebundefremebundafremebundum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativefremebundīfremebundaefremebunda
genitivefremebundōrumfremebundārumfremebundōrum
dativefremebundīsfremebundīsfremebundīs
accusativefremebundōsfremebundāsfremebunda
ablativefremebundīsfremebundīsfremebundīs
vocativefremebundīfremebundaefremebunda

frĕmĕbundus, a, um, adj. fremo,
I. making a low roaring, growling, snorting, muttering, murmuring (poet.): tanta moles (Argo), Att. ap. Cic. N. D. 2, 35, 89: illapsu (elephantorum), Sil. 3, 463: tum vero praeceps (Achilles) curru fremebundus ab alto Desilit, Ov. M. 12, 128.

Origins

  1. Proto-Indo-European*bʰrémeti
  2. Proto-Italic*fremō
  3. Latinfremebundus

Latin -bundus Latin fremebundus From fremō (“murmur”) + -bundus.

Quick answers

What does fremebundus mean in Latin?
fremebundus, a adjective, means “making a low roaring, growling, snorting, muttering, murmuring”.
How do you pronounce fremebundus?
In classical Latin, [frɛ.mɛˈbʊn.dʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [fre.meˈbun.dus].
Where does fremebundus come from?
Proto-Indo-European *bʰrémeti → Proto-Italic *fremō → Latin fremebundus.