verbfirst conjugation
fortificō
fortificō (present infinitive fortificāre, perfect active fortificāvī, supine fortificātum)
Classical[fɔrˈtɪ.fɪ.koː]Ecclesiastical[forˈtiː.fi.ko]
Meaning
- to strengthen, fortify
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | fortificō | fortificābam | fortificābō | fortificāvī | fortificāveram | fortificāverō |
| 2nd sg. | fortificās | fortificābās | fortificābis | fortificāvistī | fortificāverās | fortificāveris |
| 3rd sg. | fortificat | fortificābat | fortificābit | fortificāvit | fortificāverat | fortificāverit |
| 1st pl. | fortificāmus | fortificābāmus | fortificābimus | fortificāvimus | fortificāverāmus | fortificāverimus |
| 2nd pl. | fortificātis | fortificābātis | fortificābitis | fortificāvistis | fortificāverātis | fortificāveritis |
| 3rd pl. | fortificant | fortificābant | fortificābunt | fortificāvērunt fortificāvēre | fortificāverant | fortificāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | fortificem | fortificārem | fortificāverim | fortificāvissem |
| 2nd sg. | fortificēs | fortificārēs | fortificāverīs | fortificāvissēs |
| 3rd sg. | fortificet | fortificāret | fortificāverit | fortificāvisset |
| 1st pl. | fortificēmus | fortificārēmus | fortificāverīmus | fortificāvissēmus |
| 2nd pl. | fortificētis | fortificārētis | fortificāverītis | fortificāvissētis |
| 3rd pl. | fortificent | fortificārent | fortificāverint | fortificāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | fortificor | fortificābar | fortificābor |
| 2nd sg. | fortificāris fortificāre | fortificābāris fortificābāre | fortificāberis fortificābere |
| 3rd sg. | fortificātur | fortificābātur | fortificābitur |
| 1st pl. | fortificāmur | fortificābāmur | fortificābimur |
| 2nd pl. | fortificāminī | fortificābāminī | fortificābiminī |
| 3rd pl. | fortificantur | fortificābantur | fortificābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | fortificer | fortificārer |
| 2nd sg. | fortificēris fortificēre | fortificārēris fortificārēre |
| 3rd sg. | fortificētur | fortificārētur |
| 1st pl. | fortificēmur | fortificārēmur |
| 2nd pl. | fortificēminī | fortificārēminī |
| 3rd pl. | fortificentur | fortificārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | fortificā | fortificāre |
| pres. 2nd pl. | fortificāte | fortificāminī |
| fut. 2nd sg. | fortificātō | fortificātor |
| fut. 3rd sg. | fortificātō | fortificātor |
| fut. 2nd pl. | fortificātōte | — |
| fut. 3rd pl. | fortificantō | fortificantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | fortificāre | fortificārī |
| perfect infinitive | fortificāvisse | fortificātum esse |
| future infinitive | fortificātūrum esse | fortificātum īrī |
| present participle | fortificāns | — |
| perfect participle | — | fortificātus |
| future participle | fortificātūrus | fortificandus |
gerundfortificandī, fortificandō, fortificandumsupinefortificātum, fortificātū
Lewis & Short A Latin Dictionary, 1879
fortĭfĭco, āre, v. a. fortis - facio,
I. to make strong, to strengthen, fortify (postclass.):
corpora, Cael. Aur. Tard. 3, 2, 38; 3, 7, 91: dentes (with constringere), id. ib. 2, 4, 78.Origins
- Proto-Indo-European*bʰerǵʰ-
- Proto-Indo-European*dʰer-?
- Proto-Indo-European*dʰerǵʰ-
- Proto-Italic*forktis
- Old Latinforctis
- Latinfortificō
Proto-Indo-European *dʰeh₁-der. Proto-Italic *θakos Proto-Italic *-fakos Latin -ficus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin -ficō Latin fortificō From fortis (“strong”) + -ficō (“make”).
Descendants
- Catalanfortificar
- Englishfortify
- Frenchfortifier
- Italianfortificare
- Portuguesefortificar
- Romanianfortifica
- Spanishfortificar
- Galicianfortificar