LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adverb

fortāsse

fortāsse (not comparable)
Classical[fɔrˈtaːs.sɛ]Ecclesiastical[forˈtas.se]
№ 833 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary

Meaning

  1. not comparableperhaps, possibly, maybe
    Fortāsse dīcēs: Quid ergō? haec in tē sunt omnia?Perhaps you may say: What then? are you then endowed with all these qualifications?c. 70 BC, Marcus Tullius Cicero, translated by Charles Duke Yonge, Divinatio in Caecilium, section 40:
  2. not comparableapproximately
    […]fīunt per triennium 𐆘 fortāsse D mīlia.In the three years he made about five hundred thousand sesterces.c. 70 BC, Marcus Tullius Cicero, translated by Charles Duke Yonge, In Verrem actio secunda, volume 3, section 118:

Latīnē defined in Latin in our graded readers

perhaps
fortasse — in Seneca, ch. I

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Casu · Forte · Fortuito · Fortasse · Forsitan · Haud scio an

Casu, forte, and fortuito, denote a casualty, and indeed, casu, in opp. to consulto, συμβεβηκότως; forte, without particular stress on the casualty, τυχόν; fortuito, fortuitu, emphatically, by mere chance, in opp. to causa, ἀπὸ τύχης; whereas fortasse, forsitan, and haud scio an, denote possibility, and indeed fortasse, fortassis, with an emphatic perception and affirmation of the possibility, as approaching to probability, and are in construction with the indicative, ἴσως; forsitan, forsan, with merely an occasional perception of the possibility, and are in construction with a conjunctive, τάχ’ ἄν; haud scio an, with a modest denial of one’s own certainty; consequently, haud scio an is an euphemistic limitation of the assertion. Fortasse verum est, and forsitan verum sit, mean, perhaps it is true, perhaps not; but haud scio an verum sit means, I think it true, but I will not affirm it as certain. (v. 294.)

fortassē (also fortassis, but rarely, and not in Caes.; Plaut. As. 2, 4, 86; id. Bacch. 4, 4, 20; Cic. Clu. 52, 144 Klotz, B. and K.; 71, 201 B. and K.; Hor. S. 1, 4, 131; 2, 7, 40; Plin. 2, 20, 18, § 82; 27, 12, 77, § 102; Traj. ap. Plin. Ep. 10, 63; Dig. 7, 1, 12, § 5; 11, 7, 14, § 9), adv. forte an; cf.: forsan, fortan,
I. perhaps, peradventure, probably, possibly: nescis tu fortasse, apud nos facinus quod natum est novum, Plaut. Mil. 2, 3, 10: dicam me hercule, et contemnar a te fortasse, cum tu, etc., Cic. Rep. 1, 19; 2, 34: in quo (genere) esse videbuntur fortasse angustiae, id. ib. 3, 33: fortasse dices: Quid ergo? id. Div. in Caecil. 12, 40: requiretur fortasse nunc, quemadmodum, etc., id. de Imp. Pomp. 9, 22: quaeret fortassis quispiam, displiceatur mihi, etc., id. Clu. 52, 144: fortasse dixerit quispiam, id. de Sen. 3, 8 (for which: forsitan quispiam dixerit, id. Off. 3, 6, 29): sed haec longiora fortasse fuerunt quam necesse, fuit, id. Fam. 6, 1, 7; cf. id. ib. 7, 3 fin.: sustines enim non parvam exspectationem imitandae industriae nostrae, magnam honorum, nonnullam fortasse nominis, id. Off. 3, 2, 6: poterimus fortasse dicere, id. Or. 5, 19: quod tamen fortasse non nollem, id. Fam. 2, 16, 2; cf.: L. Lucullus, qui tamen aliqua ex parte iis incommodis mederi fortasse potuisset, etc., id. de Imp. Pomp. 9, 26: puerum, inquies, et fortasse fatuum, id. Att. 6, 6, 2; cf.: otioso et loquaci et fortasse docto atque erudito, id. de Or. 1, 22, 102.—With sed: praeclaram illam quidem fortasse, sed a vita hominum abhorrentem, Cic. Rep. 2, 11; cf.: Marso fortasse, sed Romano facillimus, id. Div. 2, 33, 70; 2, 22, 50; id. Tusc. 1, 13, 30.—With nisi (for nisi forte): tu hoc: alius fortasse, quod in animadversione poenaque durior, nisi fortasse utrumque tu, id. ad Brut. 1, 15, 3.—With sed tamen, Plaut. As. 2, 4, 86; Cic. Rep. 2, 33; id. Off. 3, 21, 82; id. Sest. 5, 12.—With verum tamen, Cic. Verr. 1, 12, 35; id. Arch. 11, 28. —With quidem: id nos fortasse non perfecimus, conati quidem saepissime sumus, Cic. Or. 62, 210; so id. Tusc. 2, 17, 41: res enim fortasse verae, certe graves, id. Fin. 4, 3, 7.—
b. In Plaut. and Ter. ellipt., like fors, with a subject-clause: fortasse te illum mirari cocum, Quod venit atque haec attulit, it may be that, perhaps, Plaut. Merc. 4, 4, 42; id. As. 1, 1, 24; id. Ep. 2, 2, 111; id. Poen. 5, 2, 44; id. Truc. 3, 2, 12; Ter. Hec. 3, 1, 33; cf.: sic Plautus: Fortasse ted amare suspicarier. Nam veteres infinitivo modo adjungebant fortasse, Don. Ter. 1, 1; cf. ellipt. use: Q. unum illud mihi videris imitari, orationis genus. M. Velle fortasse; quis enim id potest imitari? Cic. Leg. 2, 7, 17.—
c. Ironically (cf. forte, 2, a. β and Gr. ἴσως): Ch. Prorsum nihil intellego. Sy. Hui, tardus es. Ch. Fortasse, Ter. Heaut. 4, 5, 29: sed ego fortasse vaticinor, et haec omnia meliores habebunt exitus ... eos ego fortasse nunc imitor, Cic. Fam. 2, 16, 6; Plaut. As. 2, 4, 90.—
d. In designating numbers, about (in Cic. usually placed after the numeral): elegit ex multis Isocratis libris triginta fortasse versus Hieronymus, Cic. Or. 56, 190: Q. Pompeius biennio quam nos fortasse major, id. Brut. 68, 240: HS. D. milia fortasse, Cic. Verr. 2, 3, 50, § 118: fuimus una horas duas fortasse, id. Att. 7, 4, 2: fortasse circiter triennium, Plaut. Mil. 2, 3, 79: mercaris agrum, fortasse trecentis, aut etiam supra, nummorum milibus emptum, Hor. Ep. 2, 2, 164.

Origins

De Vaan suggests a contraction of forte esse.

Quick answers

What does fortāsse mean in Latin?
fortāsse, a adverb, means “perhaps, possibly, maybe; approximately”.
How do you pronounce fortāsse?
In classical Latin, [fɔrˈtaːs.sɛ]; in ecclesiastical (church) Latin, [forˈtas.se].