LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

fōrmō

fōrmō (present infinitive fōrmāre, perfect active fōrmāvī, supine fōrmātum)
Classical[ˈfoːr.moː]Ecclesiastical[ˈfɔr.mo]

Meaning

  1. to shape, form, fashion, format

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Figura · Forma · Species

Figura (from fingere, φέγγειν,) denotes shape altogether indifferently, in its mathematical relation, as far as it possesses a definite outline, like σχῆμα; whereas forma (φόριμος, φόρημα,) denotes it in an æsthetical relation, as far as it is a visible stamp and copy of an interior substance, to which it corresponds, like μορφή; lastly, species, in its physical relation, as far as it stands opposed to the inner invisible substance, which it covers as a mere outside, like εἶδος. Hence figurare means to shape, that is, to give a definite outline to a formless mass; whereas formare means to form, that is, to give the right shape to an unwrought mass; and lastly, speciem addere means to bedeck any thing, in the old sense of the word, that is, to give to a mass already formed an exterior that shall attract the eye. According to this explanation figura refers exclusively to the outline or lineaments, whilst forma, or at least species, involves color, size, and the like. (iii. 25.)

Erudire · Formare · Instituere

Erudire and formare denote education as an ideal good, and as a part of human improvement; erudire, generally, and as far as it frees from ignorance; formare, specially, and as far as it prepares one in a particular sphere, and for a particular purpose, and gives the mind a bent thereto; whereas instituere denotes education as a real good, in order to qualify for a particular employment. (vi. 113.)

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.fōrmōfōrmābamfōrmābōfōrmāvīfōrmāveramfōrmāverō
fōrmārō
2nd sg.fōrmāsfōrmābāsfōrmābisfōrmāvistī
fōrmāstī
fōrmāverās
fōrmārās
fōrmāveris
3rd sg.fōrmatfōrmābatfōrmābitfōrmāvitfōrmāverat
fōrmārat
fōrmāverit
fōrmārit
1st pl.fōrmāmusfōrmābāmusfōrmābimusfōrmāvimusfōrmāverāmusfōrmāverimus
fōrmārimus
2nd pl.fōrmātisfōrmābātisfōrmābitisfōrmāvistis
fōrmāstis
fōrmāverātis
fōrmārātis
fōrmāveritis
fōrmāritis
3rd pl.fōrmantfōrmābantfōrmābuntfōrmāvērunt
fōrmāvēre, fōrmārunt
fōrmāverant
fōrmārant
fōrmāverint
fōrmārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.fōrmemfōrmāremfōrmāverim
fōrmārim
fōrmāvissem
fōrmāssem
2nd sg.fōrmēsfōrmārēsfōrmāverīsfōrmāvissēs
fōrmāssēs
3rd sg.fōrmetfōrmāretfōrmāverit
fōrmārit
fōrmāvisset
fōrmāsset
1st pl.fōrmēmusfōrmārēmusfōrmāverīmus
fōrmārīmus
fōrmāvissēmus
fōrmāssēmus
2nd pl.fōrmētisfōrmārētisfōrmāverītis
fōrmārītis
fōrmāvissētis
fōrmāssētis
3rd pl.fōrmentfōrmārentfōrmāverint
fōrmārint
fōrmāvissent
fōrmāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.fōrmorfōrmābarfōrmābor
2nd sg.fōrmāris
fōrmāre
fōrmābāris
fōrmābāre
fōrmāberis
fōrmābere
3rd sg.fōrmāturfōrmābāturfōrmābitur
1st pl.fōrmāmurfōrmābāmurfōrmābimur
2nd pl.fōrmāminīfōrmābāminīfōrmābiminī
3rd pl.fōrmanturfōrmābanturfōrmābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.fōrmerfōrmārer
2nd sg.fōrmēris
fōrmēre
fōrmārēris
fōrmārēre
3rd sg.fōrmēturfōrmārētur
1st pl.fōrmēmurfōrmārēmur
2nd pl.fōrmēminīfōrmārēminī
3rd pl.fōrmenturfōrmārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.fōrmāfōrmāre
pres. 2nd pl.fōrmātefōrmāminī
fut. 2nd sg.fōrmātōfōrmātor
fut. 3rd sg.fōrmātōfōrmātor
fut. 2nd pl.fōrmātōte—
fut. 3rd pl.fōrmantōfōrmantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivefōrmārefōrmārī
perfect infinitivefōrmāvisse
fōrmāsse
fōrmātum esse
future infinitivefōrmātūrum essefōrmātum īrī
present participlefōrmāns—
perfect participle—fōrmātus
fōrmāta, fōrmātā, fōrmātae, fōrmātam, fōrmātārum, fōrmātās, fōrmātī, fōrmātōrum, fōrmātōs
future participlefōrmātūrus
fōrmātūra, fōrmātūrā, fōrmātūrae, fōrmātūram, fōrmātūrārum, fōrmātūrās, fōrmātūre, fōrmātūrī, fōrmātūrīs, fōrmātūrō, fōrmātūrōrum, fōrmātūrōs, fōrmātūrum
fōrmandus
fōrmanda, fōrmandā, fōrmandae, fōrmandam, fōrmandārum, fōrmandās, fōrmande, fōrmandīs, fōrmandōrum, fōrmandōs
gerundfōrmandī, fōrmandō, fōrmandumsupinefōrmātum, fōrmātū

formo, āvi, ātum, 1, v. a. forma,
I. to shape, fashion, form (class.; esp. freq. in the trop. sense).
I. Lit.: omnis fere materia nondum formata rudis appellatur, Paul. ex Fest. p. 265: materia, quam fingit et format effectio, Cic. Ac. 1, 2, 6: utcumque temperatus sit aër, ita pueros orientes animari atque formari, id. Div. 2, 42, 89: lapsos formare capillos, to adjust, Prop. 1, 3, 23: classem in Ida, Verg. A. 9, 80: vultus, Plin. 35, 8, 34, § 56: e Pario formatum marmore signum, Ov. M. 3, 419.— Absol.: (individua corpora, i. e. atomi) formare, figurare, colorare, animare (se ipsa) non possent, Cic. N. D. 1, 39, 110.—
II. Trop., to shape, form, regulate, dispose, direct; to prepare, compose, etc. (in Cic. only with abstr. objects): verba nos, sicut mollissimam ceram, ad nostrum arbitrium formamus et fingimus, Cic. de Or. 3, 45, 177: orationem, id. ib. 2, 9, 36: verba recte formare, Quint. 1, 12, 9; 10, 7, 7: ea quae inter se discrepant, Cic. de Or. 3, 9, 34: eloquentiam, Quint. 2, 10, 2: actionem, id. 11, 3, 180: disciplinam filii, id. 4 praef. § 1; cf.: studia ejus, id. prooem. § 5: consuetudinem partim exercitationis assiduitate partim ratione formare, Cic. Ac. 1, 5, 20: mores, Quint. 12, 2, 27: vitam et mores juventutis, Plin. Pan. 47, 1: custodireque in aetate prima pudorem, Quint. 1, 2, 4: nulla res magis penetrat in animos, eosque fingit, format, flectit, etc., Cic. Brut. 38, 142: quae formabat canendo Heroum mentes, Sil. 11, 452; cf. Quint. 1, 12, 10: animum judicum, id. 4, 1, 60: mentes, id. 2, 16, 10: mores juventutis quam principaliter formas! Plin. Pan. 47, 1; 88, 3: epistolas orationesque et edicta alieno formabat ingenio, Suet. Dom. 20; cf.: si quid res exigeret, Latine formabat, id. Aug. 89: inventus est ejus de hac re sermo formatus, id. Ner. 47: personam formare nevam, to invent, Hor. A. P. 126: versus meos cantat formatque citharā, qs. trims, embellishes them, Plin. Ep. 4, 19, 4: cogitet oratorem institui, rem arduam, etiam cum ei formando nihil defuerit, Quint. 1, 1, 10; cf.: (juvenis) ita a me formari et institui cupit, ut, etc., Plin. Ep. 1, 14, 3: perfectum ora torem, Quint. 2, 15, 33: sapientem, id. 1, 10, 5: virum, id. 12, 1, 44: puerum dictis, Hor. S. 1, 4, 121: feros cultus hominum recentum dictis, id. C. 1, 10, 3: tenerae nimis mentes asperioribus formandae studiis, id. ib. 3, 24, 54: poëtam (with alere), id. A. P. 307: format enim natura prius nos intus ad omnem Fortunarum habitum, id. ib. 108: ad credendum ante formatus, Quint. 5, 7, 8; 7, 3, 14: opus movendi judicum animos atque in eum quem volumus habitum formandi, id. 6, 2, 1; 11, 1, 2: at quae non tacita formavi gaudia mente, Ov. Am. 3, 7, 63: se in mores alicujus, Liv. 1, 21, 2: in admirationem formata, i. e. feigning, simulans, Suet. Claud. 37.

Origins

From fōrma (“form”), connected by some with Ancient Greek μορφή (morphḗ).

Descendants
  • Italianformare
  • Sardinianformare
  • Catalanformar
  • Englishform
  • Frenchformer
  • Occitanformar
  • Portugueseformar
  • Romanianforma
  • Spanishformar
  • Ladinfurmer

Quick answers

What does fōrmō mean in Latin?
fōrmō, a verb, means “to shape, form, fashion, format”.
What are the principal parts of fōrmō?
fōrmō, fōrmāre, fōrmāvī, fōrmātum (first conjugation).
How do you pronounce fōrmō?
In classical Latin, [ˈfoːr.moː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈfɔr.mo].