fōrmō
Meaning
- to shape, form, fashion, format
Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Figura · Forma · Species
Figura (from fingere, φέγγειν,) denotes shape altogether indifferently, in its mathematical relation, as far as it possesses a definite outline, like σχῆμα; whereas forma (φόριμος, φόρημα,) denotes it in an æsthetical relation, as far as it is a visible stamp and copy of an interior substance, to which it corresponds, like μορφή; lastly, species, in its physical relation, as far as it stands opposed to the inner invisible substance, which it covers as a mere outside, like εἶδος. Hence figurare means to shape, that is, to give a definite outline to a formless mass; whereas formare means to form, that is, to give the right shape to an unwrought mass; and lastly, speciem addere means to bedeck any thing, in the old sense of the word, that is, to give to a mass already formed an exterior that shall attract the eye. According to this explanation figura refers exclusively to the outline or lineaments, whilst forma, or at least species, involves color, size, and the like. (iii. 25.)
Erudire · Formare · Instituere
Erudire and formare denote education as an ideal good, and as a part of human improvement; erudire, generally, and as far as it frees from ignorance; formare, specially, and as far as it prepares one in a particular sphere, and for a particular purpose, and gives the mind a bent thereto; whereas instituere denotes education as a real good, in order to qualify for a particular employment. (vi. 113.)
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | fōrmō | fōrmābam | fōrmābō | fōrmāvī | fōrmāveram | fōrmāverō fōrmārō |
| 2nd sg. | fōrmās | fōrmābās | fōrmābis | fōrmāvistī fōrmāstī | fōrmāverās fōrmārās | fōrmāveris |
| 3rd sg. | fōrmat | fōrmābat | fōrmābit | fōrmāvit | fōrmāverat fōrmārat | fōrmāverit fōrmārit |
| 1st pl. | fōrmāmus | fōrmābāmus | fōrmābimus | fōrmāvimus | fōrmāverāmus | fōrmāverimus fōrmārimus |
| 2nd pl. | fōrmātis | fōrmābātis | fōrmābitis | fōrmāvistis fōrmāstis | fōrmāverātis fōrmārātis | fōrmāveritis fōrmāritis |
| 3rd pl. | fōrmant | fōrmābant | fōrmābunt | fōrmāvērunt fōrmāvēre, fōrmārunt | fōrmāverant fōrmārant | fōrmāverint fōrmārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | fōrmem | fōrmārem | fōrmāverim fōrmārim | fōrmāvissem fōrmāssem |
| 2nd sg. | fōrmēs | fōrmārēs | fōrmāverīs | fōrmāvissēs fōrmāssēs |
| 3rd sg. | fōrmet | fōrmāret | fōrmāverit fōrmārit | fōrmāvisset fōrmāsset |
| 1st pl. | fōrmēmus | fōrmārēmus | fōrmāverīmus fōrmārīmus | fōrmāvissēmus fōrmāssēmus |
| 2nd pl. | fōrmētis | fōrmārētis | fōrmāverītis fōrmārītis | fōrmāvissētis fōrmāssētis |
| 3rd pl. | fōrment | fōrmārent | fōrmāverint fōrmārint | fōrmāvissent fōrmāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | fōrmor | fōrmābar | fōrmābor |
| 2nd sg. | fōrmāris fōrmāre | fōrmābāris fōrmābāre | fōrmāberis fōrmābere |
| 3rd sg. | fōrmātur | fōrmābātur | fōrmābitur |
| 1st pl. | fōrmāmur | fōrmābāmur | fōrmābimur |
| 2nd pl. | fōrmāminī | fōrmābāminī | fōrmābiminī |
| 3rd pl. | fōrmantur | fōrmābantur | fōrmābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | fōrmer | fōrmārer |
| 2nd sg. | fōrmēris fōrmēre | fōrmārēris fōrmārēre |
| 3rd sg. | fōrmētur | fōrmārētur |
| 1st pl. | fōrmēmur | fōrmārēmur |
| 2nd pl. | fōrmēminī | fōrmārēminī |
| 3rd pl. | fōrmentur | fōrmārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | fōrmā | fōrmāre |
| pres. 2nd pl. | fōrmāte | fōrmāminī |
| fut. 2nd sg. | fōrmātō | fōrmātor |
| fut. 3rd sg. | fōrmātō | fōrmātor |
| fut. 2nd pl. | fōrmātōte | — |
| fut. 3rd pl. | fōrmantō | fōrmantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | fōrmāre | fōrmārī |
| perfect infinitive | fōrmāvisse fōrmāsse | fōrmātum esse |
| future infinitive | fōrmātūrum esse | fōrmātum īrī |
| present participle | fōrmāns | — |
| perfect participle | — | fōrmātus fōrmāta, fōrmātā, fōrmātae, fōrmātam, fōrmātārum, fōrmātās, fōrmātī, fōrmātōrum, fōrmātōs |
| future participle | fōrmātūrus fōrmātūra, fōrmātūrā, fōrmātūrae, fōrmātūram, fōrmātūrārum, fōrmātūrās, fōrmātūre, fōrmātūrī, fōrmātūrīs, fōrmātūrō, fōrmātūrōrum, fōrmātūrōs, fōrmātūrum | fōrmandus fōrmanda, fōrmandā, fōrmandae, fōrmandam, fōrmandārum, fōrmandās, fōrmande, fōrmandīs, fōrmandōrum, fōrmandōs |
materia, quam fingit et format effectio, Cic. Ac. 1, 2, 6: utcumque temperatus sit aër, ita pueros orientes animari atque formari, id. Div. 2, 42, 89: lapsos formare capillos, to adjust, Prop. 1, 3, 23: classem in Ida, Verg. A. 9, 80: vultus, Plin. 35, 8, 34, § 56: e Pario formatum marmore signum, Ov. M. 3, 419.— Absol.: (individua corpora, i. e. atomi) formare, figurare, colorare, animare (se ipsa) non possent, Cic. N. D. 1, 39, 110.—verba nos, sicut mollissimam ceram, ad nostrum arbitrium formamus et fingimus, Cic. de Or. 3, 45, 177: orationem, id. ib. 2, 9, 36: verba recte formare, Quint. 1, 12, 9; 10, 7, 7: ea quae inter se discrepant, Cic. de Or. 3, 9, 34: eloquentiam, Quint. 2, 10, 2: actionem, id. 11, 3, 180: disciplinam filii, id. 4 praef. § 1; cf.: studia ejus, id. prooem. § 5: consuetudinem partim exercitationis assiduitate partim ratione formare, Cic. Ac. 1, 5, 20: mores, Quint. 12, 2, 27: vitam et mores juventutis, Plin. Pan. 47, 1: custodireque in aetate prima pudorem, Quint. 1, 2, 4: nulla res magis penetrat in animos, eosque fingit, format, flectit, etc., Cic. Brut. 38, 142: quae formabat canendo Heroum mentes, Sil. 11, 452; cf. Quint. 1, 12, 10: animum judicum, id. 4, 1, 60: mentes, id. 2, 16, 10: mores juventutis quam principaliter formas! Plin. Pan. 47, 1; 88, 3: epistolas orationesque et edicta alieno formabat ingenio, Suet. Dom. 20; cf.: si quid res exigeret, Latine formabat, id. Aug. 89: inventus est ejus de hac re sermo formatus, id. Ner. 47: personam formare nevam, to invent, Hor. A. P. 126: versus meos cantat formatque citharā, qs. trims, embellishes them, Plin. Ep. 4, 19, 4: cogitet oratorem institui, rem arduam, etiam cum ei formando nihil defuerit, Quint. 1, 1, 10; cf.: (juvenis) ita a me formari et institui cupit, ut, etc., Plin. Ep. 1, 14, 3: perfectum ora torem, Quint. 2, 15, 33: sapientem, id. 1, 10, 5: virum, id. 12, 1, 44: puerum dictis, Hor. S. 1, 4, 121: feros cultus hominum recentum dictis, id. C. 1, 10, 3: tenerae nimis mentes asperioribus formandae studiis, id. ib. 3, 24, 54: poëtam (with alere), id. A. P. 307: format enim natura prius nos intus ad omnem Fortunarum habitum, id. ib. 108: ad credendum ante formatus, Quint. 5, 7, 8; 7, 3, 14: opus movendi judicum animos atque in eum quem volumus habitum formandi, id. 6, 2, 1; 11, 1, 2: at quae non tacita formavi gaudia mente, Ov. Am. 3, 7, 63: se in mores alicujus, Liv. 1, 21, 2: in admirationem formata, i. e. feigning, simulans, Suet. Claud. 37.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
From fōrma (“form”), connected by some with Ancient Greek μορφή (morphḗ).
- Italianformare
- Sardinianformare
- Catalanformar
- Englishform
- Frenchformer
- Occitanformar
- Portugueseformar
- Romanianforma
- Spanishformar
- Ladinfurmer