adjectivethird-declension two-termination adjective
fōrmālis
fōrmālis (neuter fōrmāle, adverb fōrmāliter)
Classical[foːrˈmaː.lɪs]Ecclesiastical[forˈmaː.lis]
Meaning
- two terminationformal
- two terminationtheoretical
- two terminationtitular
- two terminationserving as a model
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | fōrmālis | fōrmālis | fōrmāle |
| genitive | fōrmālis | fōrmālis | fōrmālis |
| dative | fōrmālī | fōrmālī | fōrmālī |
| accusative | fōrmālem | fōrmālem | fōrmāle |
| ablative | fōrmālī | fōrmālī | fōrmālī |
| vocative | fōrmālis | fōrmālis | fōrmāle |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | fōrmālēs | fōrmālēs | fōrmālia |
| genitive | fōrmālium | fōrmālium | fōrmālium |
| dative | fōrmālibus | fōrmālibus | fōrmālibus |
| accusative | fōrmālīs fōrmālēs | fōrmālīs fōrmālēs | fōrmālia |
| ablative | fōrmālibus | fōrmālibus | fōrmālibus |
| vocative | fōrmālēs | fōrmālēs | fōrmālia |
formālis, e, adj. forma (post-Aug.).
I. (Acc. to forma, I. B. 2.) Of or for a form or mould:
temperatura aeris, proper for making moulds, Plin. 34, 9, 20, § 98.—II. (Acc. to I. B. 4.)
A. Having a set form, of the nature of a rescript, circular, formal:
cum procuratorum suorum nomine formalem dictaret epistolam, sic coepit, etc., Suet. Dom. 13: formalia verba, Cod. Just. 6, 23, 26: observatio (in testamentis faciendis), id. ib.—B. Transf. (qs. of the nature of a formulary), fixed, normal:
aliquid formali pretio aestimare, Dig. 35, 2, 62, § 1.Origins
Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin fōrmālis From fōrma + -ālis.
Descendants
- Catalanformal
- Englishformal
- Frenchformel
- Germanformellfrom French formel
- Germanformal
- Italianformale
- Portugueseformal
- Romanianformal
- Spanishformal
- Turkishformelfrom French formel