noun · femininefirst declension
fontāna
fontāna f (genitive fontānae)
Meaning
- Late Latinspring, fountain, source
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | fontāna | fontānae |
| genitive | fontānae | fontānārum |
| dative | fontānae | fontānīs |
| accusative | fontānam | fontānās |
| ablative | fontānā | fontānīs |
| vocative | fontāna | fontānae |
fontāna, ae, f., v. fontanus, II.
Origins
Substantivation of the feminine of Classical fontānus (“of a spring”), from fōns (“spring”) (or a shortening of the expression fontana aqua).
Elsewhere
- Catalanfontana
- Frenchfontainefrom Old French fontaine
- Englishfountainfrom Old French fontaine
- Italianfontana
- Portuguesefontana
- Sardinianfantana
- Sardinianfuntana
- Spanishhontana
- Spanishfontana
- GermanFontäne
Balkan Romance
- Romanianfântână
- Aromanianfãntãnã
- Aromanianfuntãnã
- Megleno-Romanianfăntǫnă
- Megleno-Romanianfăltǫnă
In English words that came into English from fontāna
- fontanellefontāna