LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinethird declension

fluor

fluor m (genitive fluōris)
Classical[ˈfɫu.ɔr]Ecclesiastical[ˈfluː.or]

Meaning

  1. masculineflow (act of flowing)

Declension

declension
formsingularplural
nominativefluorfluōrēs
genitivefluōrisfluōrum
dativefluōrīfluōribus
accusativefluōremfluōrēs
ablativefluōrefluōribus
vocativefluorfluōrēs

flŭor, ōris, m. id.,
I. a flowing, flow (postAug.).
I. In gen.: aqua natura res labilis et ad fluorem semper tam prona, Arn. 2, 84: maris, Sol. 18; cf. in plur.: fluores amnium, App. Flor. 348, 18: lactis fluores, Nemes. Cyneg. 227: intelligimus omnes ventos aëris esse fluorem, Arn. 6, 196: imagines jugi fluore a corporibus manantes, App. Mag. p. 283, 25.—
II. In medic. lang., a flux, diarrœa: fluore aeger, Cels. 3, 6 fin.: solutio et fluor stomachi, Scrib. Comp. 108.

Origins

From fluō (“to flow”) + -or, from Proto-Indo-European *bʰlew- (“to swell, flow”).

Quick answers

What does fluor mean in Latin?
fluor, a noun, means “flow (act of flowing)”.
What is the genitive of fluor?
The genitive singular is fluōris. fluor is masculine, third declension.
How do you pronounce fluor?
In classical Latin, [ˈfɫu.ɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈfluː.or].