LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

fluitō

fluitō (present infinitive fluitāre, perfect active fluitāvī, supine fluitātum)
Classical[ˈfɫu.ɪ.toː]Ecclesiastical[ˈfluː.i.to]

Meaning

  1. to float
  2. to flow
  3. to wave, undulate
  4. to be doubtful or uncertain, waver

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.fluitōfluitābamfluitābōfluitāvīfluitāveramfluitāverō
fluitārō
2nd sg.fluitāsfluitābāsfluitābisfluitāvistī
fluitāstī
fluitāverās
fluitārās
fluitāveris
3rd sg.fluitatfluitābatfluitābitfluitāvitfluitāverat
fluitārat
fluitāverit
fluitārit
1st pl.fluitāmusfluitābāmusfluitābimusfluitāvimusfluitāverāmusfluitāverimus
fluitārimus
2nd pl.fluitātisfluitābātisfluitābitisfluitāvistis
fluitāstis
fluitāverātis
fluitārātis
fluitāveritis
fluitāritis
3rd pl.fluitantfluitābantfluitābuntfluitāvērunt
fluitāvēre, fluitārunt
fluitāverant
fluitārant
fluitāverint
fluitārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.fluitemfluitāremfluitāverim
fluitārim
fluitāvissem
fluitāssem
2nd sg.fluitēsfluitārēsfluitāverīsfluitāvissēs
fluitāssēs
3rd sg.fluitetfluitāretfluitāverit
fluitārit
fluitāvisset
fluitāsset
1st pl.fluitēmusfluitārēmusfluitāverīmus
fluitārīmus
fluitāvissēmus
fluitāssēmus
2nd pl.fluitētisfluitārētisfluitāverītis
fluitārītis
fluitāvissētis
fluitāssētis
3rd pl.fluitentfluitārentfluitāverint
fluitārint
fluitāvissent
fluitāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.fluitorfluitābarfluitābor
2nd sg.fluitāris
fluitāre
fluitābāris
fluitābāre
fluitāberis
fluitābere
3rd sg.fluitāturfluitābāturfluitābitur
1st pl.fluitāmurfluitābāmurfluitābimur
2nd pl.fluitāminīfluitābāminīfluitābiminī
3rd pl.fluitanturfluitābanturfluitābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.fluiterfluitārer
2nd sg.fluitēris
fluitēre
fluitārēris
fluitārēre
3rd sg.fluitēturfluitārētur
1st pl.fluitēmurfluitārēmur
2nd pl.fluitēminīfluitārēminī
3rd pl.fluitenturfluitārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.fluitāfluitāre
pres. 2nd pl.fluitātefluitāminī
fut. 2nd sg.fluitātōfluitātor
fut. 3rd sg.fluitātōfluitātor
fut. 2nd pl.fluitātōte—
fut. 3rd pl.fluitantōfluitantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivefluitārefluitārī
perfect infinitivefluitāvisse
fluitāsse
fluitātum esse
future infinitivefluitātūrum essefluitātum īrī
present participlefluitāns—
perfect participle—fluitātus
fluitāta, fluitātā, fluitātae, fluitātam, fluitātārum, fluitātās, fluitātī, fluitātōrum, fluitātōs
future participlefluitātūrus
fluitātūra, fluitātūrā, fluitātūrae, fluitātūram, fluitātūrārum, fluitātūrās, fluitātūre, fluitātūrī, fluitātūrīs, fluitātūrō, fluitātūrōrum, fluitātūrōs, fluitātūrum
fluitandus
fluitanda, fluitandā, fluitandae, fluitandam, fluitandārum, fluitandās, fluitande, fluitandīs, fluitandōrum, fluitandōs
gerundfluitandī, fluitandō, fluitandumsupinefluitātum, fluitātū

flŭĭto (contract. flūto, Lucr. 3, 189; 4, 77; Varr. ap. Macr. S. 2, 12), āvi, ātum, 1,
I. v. freq. n. [fluo], to float, swim, or sail about on the water, to flow (mostly poet. and in post-Aug. prose).
I. Lit.: in lacu Apuscidamo omnia fluitant, nihil mergitur (shortly before: in quo stagno nihil innatet), Plin. 31, 2, 18, § 22: materies primo sidit, postea fluitare incipit, id. 13, 7, 14, § 57: rei publicae navem fluitantem in alto tempestatibus, *Cic. Sest. 20, 46: fluitans alvĕus, Liv. 1, 4, 6: fluitantes insulae, Plin. 16, 36, 66, § 168: ebenus in aquis non fluitat, id. 16, 40, 76, § 204: in summo, id. 28, 9, 35, § 134: contra aquas, id. 29, 3, 12, § 52: fusile aurum per rictus, to flow, Ov. M. 11, 127: jucundum utrumque per jocum ludumque fluitantibus, those who sail about, Plin. Ep. 8, 8, 4.—
B. Transf., to move in a waving, unsteady manner; to wave, undulate: fluitantia aplustra, Lucr. 2, 555: pleno fluitantia vela theatro, Prop. 3, 18 (4, 17), 13: vela summo fluitantia malo, Ov. M. 11, 470: fluitantia lora, i. e. flowing, slack, id. A. A. 2, 433: vestis non fluitans sed stricta et singulos artus exprimens, flowing, loose, Tac. G. 17: amictus, Cat. 64, 68: fluitans labansque miles, staggering, Tac. H. 5, 18; 3, 27: vela (in theatris) per malos trabesque trementia flutant namque ... cogunt suo fluitare colore, to wave, Lucr. 4, 77 sq.—
II. Trop., to be doubtful or uncertain, to waver: animi incerto errore fluitans, Lucr. 3, 1052: spe dubiae horae, Hor. Ep. 1, 18, 110: unde primum creditur Caecinae fides fluitasse, Tac. H. 2, 93 fin.: fluitans fides, Claud. B. G. 247: citra lectionis exemplum labor ille (scribendi) carens rectore fluitabit, i. e. will be performed at random, Quint. 10, 1, 2.

Origins

Proto-Indo-European *bʰel-der. Proto-Indo-European *bʰlewH-der. Proto-Indo-European *bʰluH-yé-ti? Latin fluō Proto-Indo-European *-tós Proto-Italic *-tos Latin -tus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin -tō Latin -itō Latin fluitō From fluō + -itō.

Quick answers

What does fluitō mean in Latin?
fluitō, a verb, means “to float; to flow; to wave, undulate”.
What are the principal parts of fluitō?
fluitō, fluitāre, fluitāvī, fluitātum (first conjugation).
How do you pronounce fluitō?
In classical Latin, [ˈfɫu.ɪ.toː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈfluː.i.to].