adjectivefirst/second-declension adjective
flōridus
flōridus (feminine flōrida, neuter flōridum)
Classical[ˈfɫoː.rɪ.dʊs]Ecclesiastical[ˈflɔː.ri.dus]
flōride sg. voc. m.
Meaning
- adjectiveblooming
- adjectiveflowery
- adjectiveflorid
- EcclesiasticalLatinMedieval Latinadjectiveflourishing
Animus gaudēns aetātem flōridam facit: spīritus trīstis exsiccat ossa. A joyful mind maketh age flourishing: a sorrowful spirit drieth up the bones. (Douay-Rheims trans., Challoner rev.: 1752 CE)
c. 347 CE – 420 CE, Hieronymus, Vulgate Proverbs.17.22
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | flōridus | flōrida | flōridum |
| genitive | flōridī | flōridae | flōridī |
| dative | flōridō | flōridae | flōridō |
| accusative | flōridum | flōridam | flōridum |
| ablative | flōridō | flōridā | flōridō |
| vocative | flōride | flōrida | flōridum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | flōridī | flōridae | flōrida |
| genitive | flōridōrum | flōridārum | flōridōrum |
| dative | flōridīs | flōridīs | flōridīs |
| accusative | flōridōs | flōridās | flōrida |
| ablative | flōridīs | flōridīs | flōridīs |
| vocative | flōridī | flōridae | flōrida |
flōrĭdus, a, um, adj. flos,
I. full of or abounding with flowers, flowery (mostly poet. and in post-Aug. prose).
I. Lit.:
hydrauli hortabere, ut audiat voces potius quam Platonis? expones, quae spectet, florida et varia? Cic. Tusc. 3, 18, 43: serta, garlands of flowers, Ov. F. 6, 312: prata, Lucr. 5, 785; cf. Hybla, Ov. Tr. 5, 6, 38.—B. Transf., of color, lively, gay, bright:
colores, Plin. 35, 6, 12, § 30; 35, 10, 36, § 97. —II. Trop., blooming, beautiful:
puellula, Cat. 61, 57; cf.: Galatea Floridior prato, longa procerior alno, Ov. M. 13, 790: aetas, the bloom of youth, Cat. 68, 16; cf.: novitas mundi, Lucr. 5, 943: florida et vegeta forma, Suet. Galb. 20: Demetrius Phalereus est floridior, ut ita dicam, quam Hyperides, flowery, florid, Cic. Brut. 82, 285; cf.: tertium (dicendi genus) alii medium ex duobus, alii floridum (namque id ἀνθηρὸν appellant) addiderunt, Quint. 12, 10, 58: floridius genus (scriptorum), id. 2, 5, 18: oratio, id. 8, 3, 74: floridissimus tui sermonis afflatus, Aus. Ep. 17: floridior in declamando quam in agendo, Sen. Contr. 4 praef. 5. —Adv.: flōrĭde, with flowers, brightly: depicta vestis, App. M. 11 fin.: ecclesia clarius ac floridius enituit, Lact. Mort. Pers. 3.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
flōridus adj. with comp.
flos, in bloom, flowering : pinus, V.: ramuli, Ct.— Of flowers, flowery : expones quae spectet florida et varia: serta, O.: corollae, Ct.—Fig., blooming, beautiful : puella, Ct.: aetas, Ct.: Galatea Floridior pratis, O.— Of style: Demetrius est floridior, more florid .
Origins
From flōreō + -idus.
Descendants
- Catalanflòrid
- Frenchfloride
- Englishfloridfrom French floride
- Germanflorid
- Italianflorido
- Romanianflorid
- Spanishflórido
- Old Galician-Portuguesefrolido