LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

flexuōsus

flexuōsus (feminine flexuōsa, neuter flexuōsum, superlative flexuōsissimus, adverb flexuōsē)
Classical[fɫɛk.suˈoː.sʊs]Ecclesiastical[fleɡ.zuˈɔː.s̬us]

Meaning

  1. adjectivetortuous, flexuous, crooked
  2. adjectivesinuous, winding, circuitous

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeflexuōsusflexuōsaflexuōsum
genitiveflexuōsīflexuōsaeflexuōsī
dativeflexuōsōflexuōsaeflexuōsō
accusativeflexuōsumflexuōsamflexuōsum
ablativeflexuōsōflexuōsāflexuōsō
vocativeflexuōseflexuōsaflexuōsum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeflexuōsīflexuōsaeflexuōsa
genitiveflexuōsōrumflexuōsārumflexuōsōrum
dativeflexuōsīsflexuōsīsflexuōsīs
accusativeflexuōsōsflexuōsāsflexuōsa
ablativeflexuōsīsflexuōsīsflexuōsīs
vocativeflexuōsīflexuōsaeflexuōsa

flexŭōsus, a, um, adj. 2. flexus,
I. full of turns or windings, tortuous, flexuous, crooked, winding.
I. Lit.: flexuosum iter habet auditus, ne quid intrare possit, Cic. N. D. 2, 57, 144: Taurus mons, Plin. 5, 27, 27, § 98: volatus hirundini, id. 10, 24, 35, § 73.—Sup.: intestina flexuosissimis orbibus, Plin. 11, 37, 79, § 200.—*
II. Trop.: fraudes, Prud. Cath. 6, 143.—* Adv.: flexu-ōse, tortuously: si flexuose volitet flamma, Plin. 18, 35, 84, § 357.

Origins

From flexus (“a bending”) + -ōsus.

Quick answers

What does flexuōsus mean in Latin?
flexuōsus, a adjective, means “tortuous, flexuous, crooked; sinuous, winding, circuitous”.
How do you pronounce flexuōsus?
In classical Latin, [fɫɛk.suˈoː.sʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [fleɡ.zuˈɔː.s̬us].