LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

flammābundus

flammābundus (feminine flammābunda, neuter flammābundum)
Classical[fɫam.maːˈbʊn.dʊs]Ecclesiastical[flam.maˈbun.dus]

Meaning

  1. adjectiveobsoleteflaming

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeflammābundusflammābundaflammābundum
genitiveflammābundīflammābundaeflammābundī
dativeflammābundōflammābundaeflammābundō
accusativeflammābundumflammābundamflammābundum
ablativeflammābundōflammābundāflammābundō
vocativeflammābundeflammābundaflammābundum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeflammābundīflammābundaeflammābunda
genitiveflammābundōrumflammābundārumflammābundōrum
dativeflammābundīsflammābundīsflammābundīs
accusativeflammābundōsflammābundāsflammābunda
ablativeflammābundīsflammābundīsflammābundīs
vocativeflammābundīflammābundaeflammābunda

flammābundus, a, um, adj. 1. flamma,
I. flaming (post-class.): subsellia, Mart. Cap. 1, § 90.

Origins

Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin flammō Latin -bundus Latin flammābundus From flammō (“flame, blaze”) + -bundus.

Quick answers

What does flammābundus mean in Latin?
flammābundus, a adjective, means “flaming”.
How do you pronounce flammābundus?
In classical Latin, [fɫam.maːˈbʊn.dʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [flam.maˈbun.dus].