noun · femininefirst declension
fīliola
fīliola f (genitive fīliolae, masculine fīliolus)
Classical[fiːˈli.ɔ.ɫa]Ecclesiastical[fiˈliː.o.la]
Meaning
- young daughter
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | fīliola | fīliolae |
| genitive | fīliolae | fīliolārum |
| dative | fīliolae | fīliolīs |
| accusative | fīliolam | fīliolās |
| ablative | fīliolā | fīliolīs |
| vocative | fīliola | fīliolae |
fīlĭŏla, ae, f. dim. filia,
I. a little daughter.
I. Lit.: educare aliquam pro filiola sua, Plaut. Cist. 2, 3, 29:
L. Paullus filiolam suam Tertiam animadvertit tristiculam, Cic. Div. 1, 46, 103; Plaut. Cist. 4, 1, 13; id. Rud. prol. 39; M. Aurel. in Fronto, Ep. 5, 53 ed. Mai.; Juv. 6, 241: quoniam mihi videris hanc scientiam juris tamquam filiolam osculari tuam, Cic. Mur. 10, 23.—II. Transf., sarcastically of an effeminate person:
duce filiola Curionis, i. e. C. Curione C. F., Cic. Att. 1, 14, 5.—Poet., of the letters of Cadmus: Cadmi filiolae atricolores, Aus. Ep. 7, 25.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
fīliola ae, f dim.
filia, a little daughter : sua: duce filiolā Curionis (of an effeminate man).
Origins
Proto-Indo-European *-lós Proto-Indo-European *-elós Proto-Italic *-elos Latin -ulus Latin -ola Latin fīliola From fīlia (“daughter”) + -ola (diminutive suffix).
Descendants
- Catalanfillola
- Frenchfilleule
- Italianfigliola
- Spanishhijuela
- Venetanfioła