adverb
fidēliter
fidēliter (comparative fidēlius, superlative fidēlissimē)
Classical[fɪˈdeː.lɪ.tɛr]Ecclesiastical[fiˈdɛː.li.ter]
Meaning
- faithfully, honestly
Lewis & Short A Latin Dictionary, 1879
fĭdēlĭter, adv., v. fidelis
I. fin.
Origins
Latin -ēlis Latin fidēlis Proto-Indo-European *-teros? Latin -ter Latin fidēliter From fidēlis (“faithful”) + -ter.