LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · neuterthird declension

ferrūmen

ferrūmen n (genitive ferrūminis)
Classical[fɛrˈruː.mɛn]Ecclesiastical[ferˈruː.men]

Meaning

  1. cement, solder, glue
  2. connection, connecting word
  3. iron rust

Declension

declension
formsingularplural
nominativeferrūmenferrūmina
genitiveferrūminisferrūminum
dativeferrūminīferrūminibus
accusativeferrūmenferrūmina
ablativeferrūmineferrūminibus
vocativeferrūmenferrūmina

ferrūmen (fērū-), ĭnis, n. ferrum.
I. Cement, solder, glue (post-Aug.): quod furto calcis sine ferumine suo caementa componuntur, Plin. 36, 23, 55, § 176; Petr. 102; Dig. 41, 1, 27.—Transf.: esse videtur Homeri (versus) simplicior et sincerior, Vergilii autem ϝεωτερικώτερος et quodam quasi ferumine immisso fucatior, etc., i. e. connection, connecting word, Gell. 13, 26, 3. —*
II. Iron-rust: (crystalla) infestantur plurimis vitiis, scabro ferumine, maculosa nube, etc., Plin. 37, 2, 10, § 28.

Origins

From earlier ferūmen, from the root of ferveō plus -ūmen after bitūmen and alūmen. The gemination arose under the influence of ferrum.

Descendants
  • Spanishherrumbre
  • Italianferrume

Quick answers

What does ferrūmen mean in Latin?
ferrūmen, a noun, means “cement, solder, glue; connection, connecting word; iron rust”.
What is the genitive of ferrūmen?
The genitive singular is ferrūminis. ferrūmen is neuter, third declension.
How do you pronounce ferrūmen?
In classical Latin, [fɛrˈruː.mɛn]; in ecclesiastical (church) Latin, [ferˈruː.men].