LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

ferrātus

ferrātus (feminine ferrāta, neuter ferrātum)
Classical[fɛrˈraː.tʊs]Ecclesiastical[ferˈraː.tus]

Meaning

  1. adjectivefurnished, covered, or shod with iron

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeferrātusferrātaferrātum
genitiveferrātīferrātaeferrātī
dativeferrātōferrātaeferrātō
accusativeferrātumferrātamferrātum
ablativeferrātōferrātāferrātō
vocativeferrāteferrātaferrātum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeferrātīferrātaeferrāta
genitiveferrātōrumferrātārumferrātōrum
dativeferrātīsferrātīsferrātīs
accusativeferrātōsferrātāsferrāta
ablativeferrātīsferrātīsferrātīs
vocativeferrātīferrātaeferrāta

ferrātus, a, um, adj. ferrum,
I. furnished, covered, or shod with iron.
I. Adj.: postes, Enn. ap. Serv. Verg. A. 7, 622 (Ann. v. 271 ed. Vahl.); imitated, Verg. A. 7, 622: orbes rotarum, Lucr. 6, 551; Verg. G. 3, 361: hasta, Liv. 1, 32, 12: sudes, Verg. A. 5, 208: capistra, id. G. 3, 399: calx, armed with a spur, id. A. 11, 714: servi, i. e. fettered (sc. catenis), Plaut. Bacch. 4, 6, 11; cf. the preced. art.: agmina, i. e. iron-clad, in armor, Hor. C. 4, 14, 30: aquae, ferruginous, chalybeate, Sen. Q. N. 3, 2: forma suum, iron, made of iron, Val. Fl. 6, 90.—
II. Subst.: ferrāti, ōrum, m. (sc. milites): in fronte statuerat ferratos, in cornibus cohortes, harnessed soldiers, cuirassiers, Tac. A. 3, 45.

Origins

From ferrum (“iron”) + -atus (“-ate”)

Descendants
  • Italianferrato
  • Portugueseferrado
  • Galicianferrado
  • Sicilianfirratu

In English words that came into English from ferrātus

  • ferritinferrātus

Quick answers

What does ferrātus mean in Latin?
ferrātus, a adjective, means “furnished, covered, or shod with iron”.
How do you pronounce ferrātus?
In classical Latin, [fɛrˈraː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ferˈraː.tus].