adjectivefirst/second-declension adjective
fēminātus
fēminātus (feminine fēmināta, neuter fēminātum)
Classical[feː.mɪˈnaː.tʊs]Ecclesiastical[fe.miˈnaː.tus]
Meaning
- adjectivewomanish; effeminate
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | fēminātus | fēmināta | fēminātum |
| genitive | fēminātī | fēminātae | fēminātī |
| dative | fēminātō | fēminātae | fēminātō |
| accusative | fēminātum | fēminātam | fēminātum |
| ablative | fēminātō | fēminātā | fēminātō |
| vocative | fēmināte | fēmināta | fēminātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | fēminātī | fēminātae | fēmināta |
| genitive | fēminātōrum | fēminātārum | fēminātōrum |
| dative | fēminātīs | fēminātīs | fēminātīs |
| accusative | fēminātōs | fēminātās | fēmināta |
| ablative | fēminātīs | fēminātīs | fēminātīs |
| vocative | fēminātī | fēminātae | fēmināta |
fēmĭnātus, a, um, adj. femina,
I. made womanish, effeminate: sic feminata virtus afflicta occidit, Cic. poët. Tusc. 2, 9, 21, MSS. (Klotz and B. and K., ex conj., ecfeminata).
Origins
From fēmina (“woman”) + -ātus.
In English words that came into English from fēminātus
- feminatefēminātus