adjectivethird-declension two-termination adjective
favōrābilis
favōrābilis (neuter favōrābile, comparative favōrābilius, adverb favōrābiliter)
Classical[fa.woːˈraː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[fa.voˈraː.bi.lis]
Meaning
- two terminationfavored, popular
- two terminationwinning favor, agreeable
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | favōrābilis | favōrābilis | favōrābile |
| genitive | favōrābilis | favōrābilis | favōrābilis |
| dative | favōrābilī | favōrābilī | favōrābilī |
| accusative | favōrābilem | favōrābilem | favōrābile |
| ablative | favōrābilī | favōrābilī | favōrābilī |
| vocative | favōrābilis | favōrābilis | favōrābile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | favōrābilēs | favōrābilēs | favōrābilia |
| genitive | favōrābilium | favōrābilium | favōrābilium |
| dative | favōrābilibus | favōrābilibus | favōrābilibus |
| accusative | favōrābilīs favōrābilēs | favōrābilīs favōrābilēs | favōrābilia |
| ablative | favōrābilibus | favōrābilibus | favōrābilibus |
| vocative | favōrābilēs | favōrābilēs | favōrābilia |
făvōrābĭlis, e, adj. favor.
I. Favored, in favor, popular, beloved (not anteAug.; perh. first in Vell.; v. the follg.): Luculli et Metelli triumphum invidia Pompeii apud optimum quemque fecit favorabilem, Vell. 2, 34, 2; cf.
reditus, id. 2, 40, 2: oratio, Tac. A. 2, 37; cf. eloquentia, Quint. 12, 10, 74: quid invidiosum, favorabile, etc. ... sit, id. 6, 1, 11; cf. id. 11, 1, 42: facilis ac favorabilis causa, id. 12, 6, 6; cf. id. 5, 10, 113; 4, 3, 9: in civitate minime favorabili natus, Tac. Or. 7: facere aliquem favorabilem, Plin. Ep. 4, 9 fin.: aliquis, Sen. Clem. 10; Suet. Calig. 4; Flor. 4, 4, 4.—II. Winning favor, pleasing, agreeable (rare):
est enim jucunda auribus ac favorabilis elcquentia, Quint. 12, 10, 74: oratio, Tac. A. 12, 6; 2, 36.—Comp.: favorabilius et tutius, Plin. Ep. 5, 13, 3: favorabiliores fieri, Plin. 20, 8, 30, § 74.—Hence, făvōrābĭlĭter, adv., with applause or approbation, favorably: in aliquem laetum ac plausibilem locum quam maxime possint favorabiliter excurrere, Quint. 4, 3, 1; Suet. Ner. 7.— Comp.: favorabilius, Dig. 18, 7, 9; 40, 4, 10.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
favōrābilis. e, adj.
favor, favored, in favor : civitas, Ta.— Winning favor, pleasing : oratio, Ta.
Origins
Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin -ābilis Latin favōrābilis From favor (“favor”) + -ābilis.
Descendants
- Frenchfavorable
- Englishfavourablefrom French favorable
- Germanfavorabelfrom French favorable
- Spanishfavorable
In English words that came into English from favōrābilis
- favourablefavōrābilis