noun · masculinethird declension
fautor
fautor m (genitive fautōris, feminine fautrīx)
Classical[ˈfau̯.tɔr]Ecclesiastical[ˈfaːu̯.tor]
Meaning
- masculinepatron, protector
- masculineadmirer
- masculinepromoter, supporter
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | fautor favitor | fautōrēs favitōrēs |
| genitive | fautōris favitōris | fautōrum favitōrum |
| dative | fautōrī favitōrī | fautōribus favitōribus |
| accusative | fautōrem favitōrem | fautōrēs favitōrēs |
| ablative | fautōre favitōre | fautōribus favitōribus |
| vocative | fautor favitor | fautōrēs favitōrēs |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- nobilitatis fautorem, studiosum esse
- to be a friend of the aristocracy.
fautor (uncontr. făvĭtor, Lucil. ap. Non. 110, 23; Plaut. Am. prol. 78 and 79; Cic. Planc. 1, 1, acc. to Cod. Erf.), ōris, m. faveo,
I. a favorer, furtherer, promoter, maintainer, patron (class.).
(a). With gen.:
cujus ego dignitatis ab adulescentia fautor (with adjutor), Cic. Fam. 1, 9, 11; cf. id. ib. 10, 12 fin.; 12, 25, 3: multi fautores laudis tuae, id. Planc. 23, 55; cf.: studiosi et fautores illius victoriae, id. Att. 1, 16, 8: nobilitatis, id. Rosc. Am. 6, 16; clamor ab utriusque fautoribus oritur, from the partisans, Liv. 1, 48: competitorum, Varr. R. R. 3, 5 fin.: regis, Sall. J. 27, 2: et cultor bonorum (populus), Liv. 9, 46, 13: inepte (i. q. inepte favens) Lucili, Hor. S. 1, 10, 2; cf. veterum, id. Ep. 2, 1, 23: omnes illi fautores illius flagitii, Cic. Att. 1, 16, 11: nequitiae, Hor. Ep. 1, 15, 33.—(b). With dat.: favitorem tibi me, amicum, amatorem putes, Lucil. ap. Non. 110, 23: aetati facieque tuae se Fautorem ostendat, id. ap. Gell. 9, 14, 23:
cum tam multos et bonos viros ejus (Plancii) honori viderem esse favitores, etc., Cic. Planc. 1, 1.—(g). Absol.:
virtute ambire oportet, non favitoribus: Sat habet favitorum semper, qui recte facit, i. e. applauders, claqueurs, Plaut. Am. prol. 78 sq.; so Suet. Ner. 43; id. Tit. 8; Hor. Ep. 1, 18, 66.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
fautor ōris, m
FAV-, a favorer, furtherer, promoter, patron : eo fautore uti: laudabit pollice ludum, applauder , H.: dignitatis meae: veterum, H.: illius flagiti: eius honori esse fautores.
Origins
Proto-Indo-European *-tōr Proto-Italic *-tōr Latin -tor Latin fautor From faveo + -tor.
Descendants
- Catalanfautor
- Frenchfauteur
- Italianfautore
- Occitanfautor
- Portuguesefautor
- Spanishfautor
- Galicianfautor
In English words that came into English from fautor
- fautorfautor