LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

fastīdiōsus

fastīdiōsus (feminine fastīdiōsa, neuter fastīdiōsum)
Classical[fas.tiː.diˈoː.sʊs]Ecclesiastical[fas.ti.diˈɔː.s̬us]

Meaning

  1. adjectivesqueamish
  2. adjectivenauseating
  3. adjectivedisdainful, scornful
  4. adjectivefastidious

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativefastīdiōsusfastīdiōsafastīdiōsum
genitivefastīdiōsīfastīdiōsaefastīdiōsī
dativefastīdiōsōfastīdiōsaefastīdiōsō
accusativefastīdiōsumfastīdiōsamfastīdiōsum
ablativefastīdiōsōfastīdiōsāfastīdiōsō
vocativefastīdiōsefastīdiōsafastīdiōsum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativefastīdiōsīfastīdiōsaefastīdiōsa
genitivefastīdiōsōrumfastīdiōsārumfastīdiōsōrum
dativefastīdiōsīsfastīdiōsīsfastīdiōsīs
accusativefastīdiōsōsfastīdiōsāsfastīdiōsa
ablativefastīdiōsīsfastīdiōsīsfastīdiōsīs
vocativefastīdiōsīfastīdiōsaefastīdiōsa

fastīdĭōsus, a, um, adj. fastidium,
I. full of disgust or aversion.
I. Pass., that feels disgust, squeamish, disdainful, scornful, fastidious (class.).
A. Lit.: vaccae fastidiosae fiunt, Varr. R. R. 2, 5, 15: aurium sensus fastidiosissimus, Auct. Her. 4, 23, 32: quod ille fastidiosus est, Plaut. Mil. 4, 6, 18. —
B. Trop.: quamvis fastidiosus aedilis est, Plaut. Rud. 2, 3, 42: in superiores contumax, in aequos et pares fastidiosus, in inferiores crudelis, etc., Auct. Her. 4, 40, 52: ex hac infinita licentia haec summa cogitur, ut ita fastidiosae, mollesque mentes evadant civium, ut, etc., Cic. Rep. 1, 43 fin.: Antonius facilis in causis recipiendis erat, fastidiosior Crassus, Cic. Brut. 57, 207.— With gen.: C. Memmius perfectus Iitteris, sed Graecis: fastidiosus sane Latinarum, id. ib. 70, 247: dominus terrae Fastidiosus, Hor. C. 3, 1, 37: aestimator, i. e. that rates altogether too high, Sen. Ben. 1, 11: fastidiosissimum mancipium, i. e. excessively haughty, proud, Plin. Ep. 8, 6, 14: est res difficilis, ardua, fastidiosa, id. ib. 6, 17, 5.—
II. Act., that creates disgust, disgusting, loathsome, disagreeable (very rare; not in Cic.): fastidiosam desere copiam, Hor. C. 3, 29, 9: fastidiosā tristis aegrimoniā, id. Epod. 17, 73. —Hence, fastīdĭōse, adv., squeamishly, scornfully, disdainfully, fastidiously (freq. in Cic.; elsewh. very rare): huic ego jam stomachans fastidiose, Immo ex Sicilia, inquam, Cic. Planc. 27, 65: spectare, id. de Or. 1, 61, 258; cf.: diligenter et prope fastidiose judicare, id. ib. 1, 26, 118: lente ac fastidiose probare, id. Att. 2, 1, 1: recipior in coetum, Phaedr. 3 prol. 23: venditare aliquid, Petr. 13.—Comp.: fastidiosius ad hoc genus sermonis accedere, Cic. de Or. 2, 89, 364.

Origins

From fastidium + -osus.

Descendants
  • Englishfastidious
  • Frenchfastidieux
  • Italianfastidioso
  • Portuguesefastioso
  • Portuguesefastidioso
  • Romanianfastidios
  • Spanishhastioso
  • Spanishfastidioso

In English words that came into English from fastīdiōsus

  • fastidiousfastīdiōsus

Quick answers

What does fastīdiōsus mean in Latin?
fastīdiōsus, a adjective, means “squeamish; nauseating; disdainful, scornful”.
How do you pronounce fastīdiōsus?
In classical Latin, [fas.tiː.diˈoː.sʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [fas.ti.diˈɔː.s̬us].