adjectivefirst/second-declension adjective
fastīdiōsus
fastīdiōsus (feminine fastīdiōsa, neuter fastīdiōsum)
Classical[fas.tiː.diˈoː.sʊs]Ecclesiastical[fas.ti.diˈɔː.s̬us]
Meaning
- adjectivesqueamish
- adjectivenauseating
- adjectivedisdainful, scornful
- adjectivefastidious
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | fastīdiōsus | fastīdiōsa | fastīdiōsum |
| genitive | fastīdiōsī | fastīdiōsae | fastīdiōsī |
| dative | fastīdiōsō | fastīdiōsae | fastīdiōsō |
| accusative | fastīdiōsum | fastīdiōsam | fastīdiōsum |
| ablative | fastīdiōsō | fastīdiōsā | fastīdiōsō |
| vocative | fastīdiōse | fastīdiōsa | fastīdiōsum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | fastīdiōsī | fastīdiōsae | fastīdiōsa |
| genitive | fastīdiōsōrum | fastīdiōsārum | fastīdiōsōrum |
| dative | fastīdiōsīs | fastīdiōsīs | fastīdiōsīs |
| accusative | fastīdiōsōs | fastīdiōsās | fastīdiōsa |
| ablative | fastīdiōsīs | fastīdiōsīs | fastīdiōsīs |
| vocative | fastīdiōsī | fastīdiōsae | fastīdiōsa |
fastīdĭōsus, a, um, adj. fastidium,
I. full of disgust or aversion.
I. Pass., that feels disgust, squeamish, disdainful, scornful, fastidious (class.).
A. Lit.:
vaccae fastidiosae fiunt, Varr. R. R. 2, 5, 15: aurium sensus fastidiosissimus, Auct. Her. 4, 23, 32: quod ille fastidiosus est, Plaut. Mil. 4, 6, 18. —B. Trop.:
quamvis fastidiosus aedilis est, Plaut. Rud. 2, 3, 42: in superiores contumax, in aequos et pares fastidiosus, in inferiores crudelis, etc., Auct. Her. 4, 40, 52: ex hac infinita licentia haec summa cogitur, ut ita fastidiosae, mollesque mentes evadant civium, ut, etc., Cic. Rep. 1, 43 fin.: Antonius facilis in causis recipiendis erat, fastidiosior Crassus, Cic. Brut. 57, 207.— With gen.: C. Memmius perfectus Iitteris, sed Graecis: fastidiosus sane Latinarum, id. ib. 70, 247: dominus terrae Fastidiosus, Hor. C. 3, 1, 37: aestimator, i. e. that rates altogether too high, Sen. Ben. 1, 11: fastidiosissimum mancipium, i. e. excessively haughty, proud, Plin. Ep. 8, 6, 14: est res difficilis, ardua, fastidiosa, id. ib. 6, 17, 5.—II. Act., that creates disgust, disgusting, loathsome, disagreeable (very rare;
not in Cic.): fastidiosam desere copiam, Hor. C. 3, 29, 9: fastidiosā tristis aegrimoniā, id. Epod. 17, 73. —Hence, fastīdĭōse, adv., squeamishly, scornfully, disdainfully, fastidiously (freq. in Cic.; elsewh. very rare): huic ego jam stomachans fastidiose, Immo ex Sicilia, inquam, Cic. Planc. 27, 65: spectare, id. de Or. 1, 61, 258; cf.: diligenter et prope fastidiose judicare, id. ib. 1, 26, 118: lente ac fastidiose probare, id. Att. 2, 1, 1: recipior in coetum, Phaedr. 3 prol. 23: venditare aliquid, Petr. 13.—Comp.: fastidiosius ad hoc genus sermonis accedere, Cic. de Or. 2, 89, 364.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
fastīdiōsus adj. with comp. and sup.
fastidium, full of disgust, squeamish, disdainful, scornful : mentes civium: fastidiosior Crassus: (litterarum) Latinarum: dominus terrae, H.: aegrimonia, H.— Nauseous, loathsome, disgusting : copia, H.
Origins
From fastidium + -osus.
Descendants
- Englishfastidious
- Frenchfastidieux
- Italianfastidioso
- Portuguesefastioso
- Portuguesefastidioso
- Romanianfastidios
- Spanishhastioso
- Spanishfastidioso
In English words that came into English from fastīdiōsus
- fastidiousfastīdiōsus