noun · neutersecond declension
famulitium
famulitium n (genitive famulitiī or famulitī)
Meaning
- neuterservitude, slavery
- in pluralneuterthe servants of a house
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | famulitium | famulitia |
| genitive | famulitiī famulitī | famulitiōrum |
| dative | famulitiō | famulitiīs |
| accusative | famulitium | famulitia |
| ablative | famulitiō | famulitiīs |
| vocative | famulitium | famulitia |
fămŭlĭtĭum, ii, n. id. (ante- and post-class.).
I. Abstr., servitude, slavery: famulitium (al. famuletium) dicebatur, quod nunc servitium, Paul. ex Fest. p. 87, 3 Müll.—
II. Concr., the servants or slaves of a household:
unus e famulitio, Macr. S. 1, 7: Veneris, Mart. Cap. 8, § 804; Spart. Sever. 6; App. M. 8, p. 179, 36; id. Mag. p. 285, 1.