proper noun · masculinethird declension
Faltō
Faltō m sg (genitive Faltōnis)
Classical[ˈfaɫ.toː]Ecclesiastical[ˈfal.to]
Meaning
- a cognomen used by the gens Valeria
Publius Valerius Falto
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Faltō | — |
| genitive | Faltōnis | — |
| dative | Faltōnī | — |
| accusative | Faltōnem | — |
| ablative | Faltōne | — |
| vocative | Faltō | — |
Origins
Variant of Falcō, from falcō (“falcon, pigeon-toed person”).